Η Σενάι Χανόγλου πριν να πεθάνει

Η Σενάι Χάνογλου πριν να πεθάνει σαν ήρωας έγραψε ένα γράμμα στα παιδιά της με τίτλο «Όλα για το μέλλον σας»

Ψυχή μου, κοριτσάκι μου, Πναρ μωρά μου Έρντεμ μπορεί τώρα να είστε μικροί και να θυμώνετε και να φωνάζετε που σας άφησε η μητέρα σας και έφυγε.
Όμως πρέπει να ξέρετε ότι η μητέρα σας, για να μεγαλώσετε εσείς σε καλύτερες συνθήκες, θυσιάζει τη ζωή της. Ψυχές μου, κοριτσάκι μου και αγόρι μου εσείς έχετε μεγαλώσει στην αγκαλιά των μεγάλων αδελφών, των επαναστατών, πραγματικά μεγαλώναμε όλοι μαζί. Όταν μεγαλώσετε θα μας νιώσετε και με αυταπάρνηση θα προσφέρετε κι εσείς, όσο διαρκεί η καταπίεση και ο πόνος. Όσο ονειρευόμαστε μια πατρίδα χωρίς αυτά. Θυμάσαι τον Λατίφ abi σκέψου γιατί τον αγαπάς περισσότερο, κάποτε, όταν αρρώστησε, σε είχε πάει τρεις φορές στο νοσοκομείο, ο πατέρας σου ήταν φυλακή. Όποτε εκνευριζόσαστε μ’ εμάς αυτός προσπαθούσε συνέχεια να σας μιλάει και να σας εξηγεί. Ο Λατίφ σε αγαπάει πολύ κι εσύ είπες ότι τον αγαπάς πολύ, «καλός άνθρωπος» έλεγες πάντα. Ψυχή μου, κοριτσάκι μου κάποια τέτοια πράγματα είναι η επαναστατική μας πραγματικότητα. Όποτε έχεις δυσκολία οι επαναστάτες είναι μαζί σου, όποτε γελάς πάλι μαζί σου. Θυμάσαι τη Σεφiνούρ abla έπαιξε μαζί σου, σε τάιζε, σε άλλαζε, όποτε αργούσε ρωτούσες συνέχεια πού είναι. Η Σεφινούρ ήταν για σένα μοναδική. Οι επαναστάτες είναι τέτοιοι άνθρωποι, σκέφτονται τους άλλους, δεν ζουν για τον εαυτό τους, έχει κυριαρχήσει στο μυαλό τους το εμείς, όχι το εγώ. Κι εγώ είμαι επαναστάτης κοριτσάκι μου, όλες μου οι προσπάθειες είναι για το μέλλον σας και του λαού μας. Κάποτε είχαμε πάει επίσκεψη στις φυλακές Μπαϊραμπασά και είχες δει πόσο ευτυχισμένοι ήμασταν, σφιχταγκαλιαστήκαμε με τους abi σας και τις abla σας, αυτοί είναι η οικογένεια μας, εκεί τους είδατε. Σας λέω λοιπόν ότι πραγματικά η οικογένειά μας είναι αυτοί. Πόσο σας αγαπάνε φαινόταν στα μάτια τους, με τα χέρια τους σας έπλεξαν ρούχα. Λουλούδι μου κοίταξε με όμορφη ματιά τον ντουνιά για να μας καταλαβαίνεις, σκέψου τα παιδιά που μαζεύουν ψωμί από τα σκουπίδια, σκέψου τους ανθρώπους, τι υποφέρουν στη ζωή, γι’ αυτό είναι ο αγώνας μας, για να μην υπάρχουν τέτοια φαινόμενα. Μπορεί να μη δίνεις σημασία και να ρωτάς «γιατί, εσείς θα τα αλλάξετε αυτά;»
Ναι, να ξέρεις εμείς θα τα αλλάξουμε κορίτσι μου, πίστεψε σ’ αυτό. Όταν θα μεγαλώσεις θα γίνεις επαναστάτης και τότε θα μας καταλαβαίνεις όπως και ο Ερντέμ. Το με ποιους μεγαλώσατε και ποιους γνωρίσατε σας κάνει ισχυρότερους για να μας ξεπεράσετε.
Εσείς είστε παιδιά αυτών που χτίζουν τις νύχτες, κρυφά τα σπίτια τους(1) έχετε ζυμωθεί με τη μαγιά της αντίστασης. Όποτε ήρθαν να γκρεμίσουν τα σπίτια μας, μαζί αντισταθήκαμε. Ψυχές μου μη σκεφτείτε, ποτέ, ότι σας άφησα και έφυγα. Όλα είναι για το μέλλον σας για να σας προσφέρουμε ζωή πιο εύκολη και πιο όμορφη. Εσείς θα αισθάνεστε περήφανοι για μένα και τον πατέρα σας. Κρατήστε το κεφάλι πάντα ψηλά. Εμείς δεν έχουμε κάνει κάτι για να ντρέπεστε και δεν θα κάνουμε κοριτσάκι μου. Πραγματικά Πναρ και Ερντέμ θέλω να σας εξηγήσω πολλά πράγματα. Εμείς αισθανθήκαμε τον πόνο των άλλων και νιώσαμε τη χαρά τους σαν δική μας. Χαιρόμαστε το κελάηδισμα των πουλιών, όπως εσύ χαίρεσαι τα χάδια της γάτας σου. Μωράκια μου, εμείς αγαπάμε πολύ τη ζωή και αγαπάμε την πατρίδα μας τόσο που να θυσιάσουμε την ζωή μας γι’ αυτήν. Για να ζείτε εσείς και οι άνθρωποί μας στο μέλλον ευτυχισμένοι. Σας κάνουμε δώρο την ελεύθερη πατρίδα. Για τον πατέρα σου, εμένα και τους συντρόφους μας πάντα να αισθάνεστε περήφανοι και να κρατάτε ψηλά το κεφάλι. Σας αγκαλιάζω και σας φιλώ μωράκια μου.

* Abi: μεγάλος αδελφός * Abla: μεγάλη αδελφή
(1) Αναφέρεται στα gecekondu, σπίτια που φτιάχνονται σε μια νύχτα από φτωχούς και επαναστάτες βοηθώντας όλοι μαζί, σε κρατικά οικόπεδα.

Μενέλαος Λουντέμης: Πού χάθηκες κοριτσάκι

Όντας στην εξορία ο Λουντέμης λαμβάνει γράμμα από τη γυναίκα του που έχει πια υπογράψει δήλωση και έχει φύγει με το παιδί για τη Γερμανία. Η είδηση τον συγκλονίζει. Το παιδί είναι νεκρό...... Τού έγραφε ψέματα όπως θα μάθει χρόνια αργότερα....

Πού χάθηκες κοριτσάκι;
«Μυρτώ ... Μυρτώ...» Γέμισα τον κόσμο.
Έσπειρα τον κόσμο με τ’ όνομά σου.
Μα εσύ δεν βρέθηκες.

Ποιοι σε πήραν κοριτσάκι;
Ποια φτερά σε σήκωσαν απ’ τη ζωή;
Ρωτώ τους δρόμους:
«Μην ακούσατε κάτι βηματάκια; -ήταν πολύ αλαφρά».
Κείνοι πνίγονται στη σκόνη.
Δεν απαντούν.

Ποιοι σε πήραν κοριτσάκι;
Αν μου το ‘καναν αυτό οι ουρανοί,
πώς μπόρεσαν;
Πώς μπόρεσαν κείνοι να σ’ αγαπήσουν
πιο πολύ απ’ τον πατέρα;

Ρωτώ τους αέρηδες – αυτούς που ‘ρχονται απ’ τα δάση,
απ’ τη γη, απ’ τις θάλασσες.
«Ήταν κάτι λογάκια που μύριζαν πασκαλιά –
μην τ’ άκουσε κανείς;»
Κείνοι βογκούν –σαν λαίμαργα πουλιά – Και φεύγουν.

Πού χάθηκες κοριτσάκι;
Ρωτώ τα φύλλα, τα καΐκια, τους ατμούς.
Τα μπουμπούκια που ξεκίνησαν απ’ την ανυπαρξία.
Τα σύννεφα ...
«Μην είδατ’ ένα προσωπάκι; - Ήταν πολύ αχνό».
Σωπαίνουν.

Πού χάθηκες κοριτσάκι;
Τα μάτια μου θα σ’ έβρισκαν –
και δίχως φως.
Και δίχως ήλιο – θα σ’ έπιαναν τα δάχτυλά μου.
Πώς χάθηκες λοιπόν μικρό μου;
Πότε μεγάλωσε τόσο πολύ ο κόσμος,
ώστε να μπορέσεις να χαθείς εσύ;

Εγώ θα σ' έβρισκα...
Ας είσαι μικρό σαν το χνουδάκι.
Σαν πεταλούδα ας είσα αλαφρό
Αδύνατο, σαν τη φλογίτσα του κεριού, ας είσαι.
Εγώ θα σ' έβρισκα.

Γιατί σωπαίνεις; Γιατί σωπαίνεις, λοιπόν, κοριτσάκι;
Αν δεν μπορείς να τραγουδήσεις.
Αν δεν μπορείς να τους πεις να με φωνάξουν.
Τότε κλάψε, κοριτσάκι. Κλάψε!
Και τ’ αυτιά μου θα σ’ ακούσουν
Κι ύστερα ας μην ακούσουν πια
άλλην μουσική στον κόσμο.

Μενέλαος Λουντέμης: SABAT MATER

Το 1947 ο Λουντέμης συλλαμβάνεται και εξορίζεται στο Μαυράτο Ικαρίας ενώ η γυνάικα του Έμυ με την τριχρονη κόρη τους Μυρτώ εξορίζεται στη Χίο και μετά στο Τρίκερι. Από την Ικαρία ο Λουντέμης γράφει:

(Η Μυρτώ ανεβαίνει τριων χρονών στο Γολγοθά)
Αντίο μητερούλα, μητερούλα της Μυρτώς,
και των χεριών μου.
Με το γήινο βρέφος στην αγκαλιά,
που μπήκε στο μαρτύριο.
τριάντα χρόνια μικρότερο απ’ τον Χριστό,
Αντίο ...

Τώρα μας χωρίζουν οι ουρανοί.
Αγρύπνιες ιδρωμένες και ατέλειωτες.
Κι ένας κόσμος τρομαγμένος που κρυώνει
- κρυώνει κάτω απ’ τον βοριά και τα σίδερα.

Τώρα μας χωρίζουν οι θολές νεροποντές.
Βουνά θυμωμένα κι απερπάτητα.
Τώρα μας χωρίζουν,
οι σαστισμένοι μες στον άνεμο καπνοί,
και τ’ αρμυρό κλάμα του Αιγαίου.

Να προσέχεις, μητερούλα, εκεί που πάτε.
Σκορπώ στα μονοπάτια του παραμυθιού
μικρά ψίχουλα απ’ την καρδιά μου
-για να μη χάσε το δρόμο η Μυρτώ.

Να προσέχεις, μητερούλα, εκεί που πάτε.
Να σκεπάζεστε τις νύχτες δυνατά.
Να σκεπάζεστε πολύ με τη στοργή μου...
Γιατί κάνει κρύο εφέτος, μάνα...
Κάνει μίσους εφέτος, μάνα...
Εφέτος κάνει θάνατο.

Τώρα αντίο. Θέλω να σκουπίσω τα μάτια μου.
Κι ανεβάζω τα χέρια μου ως εκεί.
Μα μου τα τραβούν πίσω τα σίδερα.
Γι’ αυτό: μόνο, αντίο.

Μενέλαος Λουντέμης: Στον Ναζίμ Χικμέτ

Γραμμένο στη Μακρόνησο γαι τον Ναζίμ Χικμέτ

Ναζίμ Χικμέτ, αρκαντάς. Συγκάτοικε της κόλασης.
Σ’ άκουσα που βόγκηξες εψές για την Ελλάδα.
Ήταν νύχτα ώρα πικρή. Κι ο βόγκος ακούμπησε στο στήθος μας.
Ήταν η ώρα που δέναμε τις πληγές μας.
Κι ανασηκώσαμε τον επίδεσμο για να σ’ ακούσουμε.
Να σ’ ακούσουμε –απ’ το μικρό μπουντρούμι της Σταμπούλ-
Να βογκάς μες σ’ όλα τα μπουντρούμια του κόσμου.
Τώρα, Ναζίμ, μπορώ να σου το πω.
Τώρα που μου στένεψαν τον κόσμο.
Τώρα που γεύτηκα της αλυσίδας τη σκουριά.
Τώρα, Ναζίμ, μπορώ να σου το πω:
Πως στο δεξί βραχιόλι της χειροπέδας μου
αισθάνομαι το χέρι το δικό σου.
Ναζίμ, ομοθάνατε αδελφέ μου.
Μας έφτασε απρόσμενα το γράμμα σου εδώ χτες βράδυ.
Σαν ένα πουλί που έφυγε απ’ το κλουβί του.
Σαν ένα χέρι που ανέβηκε από τα κύματα.
Το διαβάσαμε, ριγώντας συλλαβιστά,
κάτω απ’ το γιαταγάνι του μισοφέγγαρου.
Και πήραμε τον όρκο:
Να σου κεντήσουμε στο ρούχο
τη στάμπα του Μακρονησιώτη.
Και να σε κράξουμε επίτιμο μάρτυρα και συντοπίτη μας.
Η φυλακή μας είναι ξέσκεπη εδώ, Ναζίμ.
Γκρεμότοπος που τον ζώνει ολοτρόγυρα η πίσσα.
Και πάνω του σαλεύουμε ολόρθοι σκελετοί.
Πώς ήρθε και μας βρήκε το χαρτί σου;
Εδώ δεν άραξε άλλο τίποτε, ποτές –
παρά μονάχα οι δήμιοι κι οι βοριάδες.
Πώς βρήκε τη στράτα το χαρτί σου;
Αυτό που γίνηκε στον τόπο μου, αρκαντάς,
δεν εματάγινε ποτές, αλλού, στη σφαίρα,
κι ουδέ μιλιέται, ουδέ γροικιέται. Μοναχά
τούτο σου λέω, Ναζίμ: Τα μωρά,
τα μωρά που δεν έκλαψαν ποτέ γι’ άλλον κανένα
παρά για τον ίδιο τους τον εαυτό.
Τα μωρά έβαλαν από τις κούνιες τους το μοιρολόι,
για τα μεγάλα πάθη των γονιών τους.
Τούτο μονάχα σου λέω, αρκαντάς. Και θα ‘θελα να ξεφωνίσω.
Μα το κερί μου γέρνει στο σαμαντάνι το κεφάλι του,
και κλαίει για τον εαυτό του.
Τώρα καληνύχτα, Ναζίμ. Κι αύριο που θα φέξει,
Κι εγώ θα ξεντυθώ τα σίδερα,
θα ‘ρθω να σε βρω.
Θα πάρω το βαπόρι της γραμμής.
και θα ‘ρθω στη Σταμπούλ να σ’ ανταμώσω.
Και συ, θα δεις απ’ το κατάστρωμα το μαντήλι μου
και θ’ ανέβεις να με καλωσορίσεις.
Και τότε, θα πιαστούμε αδελφικά
και θα σεργιανίσουμε στα χώματα που γεννήθηκα.
Κι αν έχεις μάνα. Αν έχεις μάνα, αρκαντάς,
θα σκύψω να της φιλήσω το χέρι,
που ‘φερε στη ζψή τον αδελφό που μου ‘λειπε.
Κι αν έχεις αδελφό,
θα του ζητήσω να μου δανείσει τ΄ όνομά του.
Κι αν έχεις γιο.
θα βάλω στη χούφτα του το χέρι της κορούλας μου.
Κι αν δεν έχεις τίποτα ...
αν δεν έχεις τίποτα, αρκαντάς, τίποτα.
Τότες θα σου δείξω τα Τουρκάκια.
που ιδρώνουν στο μουράγιο/
Μ’ έναν ίδρο συγγενικό.
Τις μητέρες που ανεβαίνουν λυπημένες τον ανήφορο.
Τα παιδάκια που ξυλιάζουν έξω απ’ τις βιτρίνες.
Θα σου δείξω τις χιλιάδες μητέρες, τους αδελφούς –
και τα παιδιά μας.
Και θα δώσουμε μαζί τον όρκο της Ακοίμητης Οργής:
Πως δεν θα γελάσουμε ποτές, αν δεν γελάσουνε μαζί μας.
Πως δεν θα τραγουδήσουμε ποτές,
αν δεν τελειώσουνε τα δάκρυα του κόσμου.
Μα τώρα, συχώρα με, αρκαντάς. Σιμώνει ο σκοπός.
Και το κερί μου πέθανε στην πέτρα του. Ψηλά η ζωή!
Σε χαιρετώ με την ιαχή της Μακρόνησος.
Ο αδελφός σου
Μενέλαος Λουντέμης.

Μενέλαος Λουντέμης: Είμαι καλά

Γραμμένο στη μακρόνησο όπυ οι διαταγές σχετικά με την αλληλογραφία επέβαλαν να γράφονται μόν "ολίγαι λέξεις υπό την έννοιαν ότι ο αποστολεύς υγιαίνει"

Είμαι καλά, Μητερούλα ... αυγή μου...
Σπεύδω να καλοπιάσω τον φόβο σου. Είμαι καλά.
Κάθομαι κάτω απ' τον ίσκιο της λύπης μου,
κι αφήνω την πένα μου να κλάψει ... Μάνα ...
Τρεμούλα των χεριών ...
Χρόνια που ξεφεύγεται απ' την μπόλια ...
Στεναγμέ που μετράς τον μισεμό μου ...
Είμαι κάλα.

"Πρώτον, Σεβαστή μου ..."
"Πρώτον έρχομαι να ερωτήσω ..." Και δεν ρωτώ τίποτα.

Εδώ δεν ρωτούν. Όλοι "Είναι καλά ..."
Κι ας ανεμίζονται οι κρεμάλες πάνω απ' τα κεφάλια τους.
Κι ας τρώει τα πόδια τους η ύαινα, η πίσσα.
Είμαι καλά.

"Πρώτον, Μητερούλα ... Υγείαν έχω"
Και το στήθος μού φωνάζει σαν πρόβατο βραχνό.
Κι ο ραβδιστής μετράει την ώρα στα πλευρά μου.
"Πρώτον, Μητερούλα ..." Μα συγχώρα με και σήμερα.
Συγχώρα με και σήμερα που δεν θα μάθεις την αλήθεια.

Η αλήθεια γέρασε και δεν ταξιδεύει.
Δεν περνά τη θάλασσα.
Η αλήθεια, Μανούλα, είναι βόλι. Και δεν θα την πω.
"Είμαι καλά".

Σήμερα κλείνω τα χίλια γράμματα. Μα ξέρω ...
Πως έχεις χρόνους να πάρεις μήνυμά μου.
Μα συχώρα με. Συχώρα με, Μητέρα.
Για τα χίλια μονότονα "Είμαι καλά"'
Τα χίλια μονότονα ψέματά μου.

Πήρα ξανά για να σου γράψω.
Έχω την κάρτα μου στα γόνατα.
Και τη χαϊδεύω σαν περίλυπο πουλί!
Το χέρι πια το γράφει μοναχό του
το μικρό, πικρό του, μάθημα:
"Είμαι καλά".

Ξέρω, αχ, Μητερούλα ...
Ξέρω πως σου στέλνω κάθε μέρα
την ταχτική δόση της πίκρας μου. Ξέρω
πως τη χαϊδεύεις τούτη την ψευτιά μου ...
Πως τη ραίνεις με δάκρυα και παραμιλάς. Ξέρω.
Μα δεν κάνει φτερά άλλη λέξη από 'δω ...
"Είμαι καλά".

Μπορείς, ακριβή μου, να τη διαβάσεις και δίχως φως.
Δεν είναι καν ανάγκη να τη διαβάσεις.
Φτάνει μόνο να 'ρθει, να ακουστεί στην εξώπορτα ...
η φωνή του ταχυδρόμου.
Τότε, Μανούλα, μπορεί και να μην είμαι καλά.
Μα εσύ να πιστέψεις τη γραφή μου"
"Είμαι καλά".

Είμαι καλά ... Αφού μπορώ και σέρνω το μολύβι.
Είμαι καλά ... Αφού μπορώ και το ψελλίζω.
Είμαι καλά ... Αφού αραδιάζω στο χαρτί,
"Είμαι καλά".

Αχ, να μπορούσα να 'χα έναν ουρανό
γεμάτο από ψεύτικα τέτοια πουλιά.
Και να τα 'χυνα στο διάστημα ...
Για να 'ρχονται - κι όταν εγώ δεν θ' ανασαίνω.
Να 'ρχονται και να ραμφίζουν το τζάμι του σπιτιού μας.
(Αυτό που κοιτάζει κατά τη θάλασσα)
Και να κελαηδούμε. Να κελαηδούνε σμήνη τις ψευτιές:
"Είμαι καλά".

Μανούλα εσύ ... Εσύ που διαβάζεις με τα δάχτυλα.
Εσύ πού μιλάς τη γλώσσα των χεριών ...
Ακούμπησε τα χείλη σου στο χαρτί
Έτσι όπως έβρισκες, σαν ήμουν παιδί, τον πυρετό μου ...
Και διάβασε πάνω στ' άγραφο χαρτί
Και διάβασε ολόισια απ' την καρδιά μου:
Μάνα ... Αχ ... Μάνα, Μάνα ...
Το κορμί που κανάκεψαν τα χέρια σου
έλιωσε σήμερα κάτω απ' το λιθάρι.
Η φωνή που νανούριζε τον ύπνο σου
βέλαξε κατ' απ' το μαχαίρι.
Μα εσύ γέλα, ακριβή μου. Γέλα ...
Πες πως ξύπνησες απ' όνειρο κακό.
Και γέλα να τα διώξεις.
Γέλα, κι εγώ ... ησύχασε, Μανούλα.
"Είμαι καλά"
Σήμερα μου χύσανε το φως μου. Είμαι καλά.
Είμαι καλά. Χτες κόψανε τα νύχια μου.
Τρόμοι μου πήραν τα φρένα μου. Είμαι καλά.
Είμαι καλά. Αύριο θα με σταυρώσουν.
Είμαι καλά. Είμαι καλά. Είμαι καλά...

Είμαι καλά. Κι ας μην έχω πια μυαλό να το σκεφτώ.
Είμαι καλά. Κι ας μην έχω πια μιλιά να το φωνάξω.
Είμαι καλά. Κι ας μην έχω χέρι να το γράψω.
Γι' αυτό το σκάβω. Το σμιλεύω επιτύμβιο.
Πάνω σ' αυτόν τον ανεμόδαρτο γκρεμνό.
Σ' αυτό το τρελό νεκροταφείο
πως όλοι οι νεκρού του
ΕΙΝΑΙ ΚΑΛΑ

Ο Ρίτσος για τον Λουντέμη

Τον Απρίλη του 1955 ο Μενέλαος Λουντέμης βρίσκεται εξόριστος στη Μακρόνησο. Ο συνεξόριστος του Γιάννης Ρίτσος στέλνει στην ΑΥΓΗ το ποίημα - αφιέρωμα:

Αλήθεια Μενέλαε, πολύ βουρκωμένες οι μέρες μας.
Συννεφιάζει στα μάτια των παιδιών που κοιτάζουν το λιόγερμα
συννεφιάζει στα μάτια των μανάδων που μπαλώνουν στο κατώφλι τις κάλτσες μας και τα χρόνια μας
συννεφιάζει στο τραπέζι που λείπει ο ήλιος του ψωμιού
συννεφιάζει στα τζάμια των σπιτιών που βλέπουν στα συρματοπλέγματα.
Ο ουρανός είναι κομμένος σε μικρά τετράγωνα απ' τα σταυρωτά κάγκελα,
ψάχνω στη συννεφιά και στη νύχτα να βρω το σπίτι σου, αδελφέ μου.
Μυρτούλα, λέω, Μυρτούλα,
ο πατερούλης κρυώνει, Μυρτούλα,
Μυρτούλα που είσαι σαν μπουκετάκι φως στη νύχτα της λύπης του,
Μυρτούλα που είσαι δυο σειρές μυρτιές στις όχτες της καρδιάς του,
Μυρτούλα, ο πατερούλης με την πίκρα σου φτιάχνει χιλιάδες μπυκετάκια γιασεμιά
χιλιάδες μπουκετάκια περασμένα στις πευκοβελόνες της έγνοιας του.
Τα αφήνει σιωπηλά στα φτωχόσπιτα
Τ' αφήνει στις λαϊκές ταβέρνες, στα μπαρπέρικα με τους πικρούς συνοικιακούς καθρέφτες
Τ' αφήνει στο τραπέζι του άνεργου πλάι στο σταχτοδοχείο με τ' αποτσίγαρα του μόχθου του
Τ' αφήνει στο παγκάκι του μπαλωματή, στα πανέρια των πλανόδιων μικροπολητών
Τ' αφήνει μπρος στο κόνεισμα της ειρήνης πλάι σ' ένα κλουβί καναρίνια
Πάνω στα λιγνά γόνατα της φτώχειας
Μπροστά στη μητρόπολη της Δημοκρατίας.
Χιλιάδες μπουκετάκια γιασεμιά, σ' όλα τα σκαλοπάτια της νύχτας
- είναι τα χνάρια του για να τον βρεις Μυρτούλα.
Προχτές καθόταν μονάχος στην πετρα.
Μαδούσε τις μαργαρίτες των άστρων και φώναζε:
Καληνύχτα ζωή, καληνύχτα. Δεν τον άκουσες.
Βουρκωμένες μέρες, βουρκωμένες νύχτες, βουρκωμένες καρδιές.
Μαύρα τα σπίτια, μαύρα, κατάμαυρα
μισόκλειστες οι πόρτες των μεγάρων.
Σε κάθε γωνιά μια λόγχη οργής. Πού είσαι, αδελφέ μας;
Ανάβω το λαδοφάναρο της καρδιάς μου και ψάχνω
Φωτίζω μια-μια τις ταμπέλες των δρόμων και τις πόρτες:
οδός Αβύσσου, οδός Αβύσσου, αριθμός μηδέν.
Όχι, δεν είναι εδώ το σπίτι του αδελφού μας,
το σπίτι του αδελφού μας είναι αλλού - πού ψάχνεις;
Μοσκοβολάει η νύχτα γιασεμί κι ελπίδα - είναι τα χνάριασου, Μενέλαε.
Στέκω, βάζω τ' αυτί στον τοίχο του σκοταδιού, αφουγκράζομαι,
ακούω τις ανάσες των άστρων - είναι η φωνή του αδελφού μας:
ΠαππούΘεέ, κι άλλη βολά σε περικάλεσα στο Βερτεκόπι - δε θυμάσαι;
Είναι καιρός που με βλέπεις δίχως ρούχα, δίχως Σέικα δίχως ψωμί και δε με συμπονάς.
Ο Δροσιάδης, το γειτονάκι μου, έχει ίσαμε δέκα φορεσιές.
έχει κι ένα ψηλό-ψηλό μπαλκόνι να μας φτύνει σαν περνάμε.
Παππού, ως και στα σαλιγκάρια έδωκες στο καθένα το σπιτάκι του,
ως και στις χελώνες έδωκες στην κάθε μια την παραγκίτσα της,
μια και δεν μπορείς να δώκεις κάτι και σε μένανε
γιατί δεν με κάνεις σαλιγκάρι ή χελωνόπουλο;
Μα, όχι, παππού, δεν χρειάζεται.
Το άγριο κατσικάκι ο αδελφός μας σκαρφαλώνει τα βράχια της οργής σου.
Πηδάει ένα-ένα τα γκρεμνά της πληγής του και πάει μπροστά μαζί με τ' αδέλφια του
ν' ακουμπήσει το πυρωμένο του μέτωπο στο δροσερόν ώμο της αυγής.
Μενέλαε, σε βλέπουμε τα βράδια ν' ανεβαίνεις το βουνό με τ' αγκάθια
κουτσαίνοντας απ' το βαρύ φορτίο ενός φεγγαριού στοργής που κουβαλάς στους λιγνούς ώμους σου
και πλάι σου η Μυρτούλα μ' ένα ξύλινο καραβάκι χαμόγελο
και πλάι σου η Σέικα με τα μαλλιά από λουλουδάκια γαζίας
και παρακεί τα λουστράκια με τα κασελάκια τους γεμάτα μικρά ουράνια τόξα
να βάψουν τα πέδιλα της άνοιξης και τα φορέματα των λουλουδιών
και στα ζερβά της Μυρτούλας, το Γυφτάκι ντυμένο την Κυριακή της προσευχής σου
και στα δεξιά του το Τουρκάκι με δυο σταυρούς απορία στο λιόγερμα των ματιών του
κι η μάνα σου μ' ένα ποτήρι θάλασσα αλατισμένη απ' τα δάκρυα όλων των μανάδων
και πίσω σου οι λασπάδες με βουνά κεραμίδια στη ράχη τους για τις καινούργιες στέγες των φτωχών
στέγες κατάστιχτες απ' τις κουτσουλιές των περιστεριών και των άστρων
οι λασπάδες σου με μεγάλα στρογγυλά σταμνιά για το νερό,
το λάδι, το κρασί της παγκόσμιας αγάπης.
Τι κόσμος, Μενέλαε, κοντά σου,
μητέρες και παιδιά και πολιτείες κι αιώνες ταϊσμένοι από το ράμφος της πένας σου
θρεμμένοι από τον κόκκινο άρτο της καρδιάς σου
και τα γκαρσόνια της Αιδηψού με τις άσπρες πετσέτες στραβά στον ώμο τους
να ξεσκονίσουν απ' τη γύρη των πεύκων τα πράσινα τραπεζάκια
μιας ακροθαλασσιάς από λιακάδα λευτεριάς και ευτυχία.
Κόσμος και κόσμος κι ο Λουκάς ο "Πανοραματοποιός"
-α, ο μαγικός φακός της τέχνης σου, Μενέλαε-
ΕΔΩ, κύριοι, βλέπετε τις πυρκαϊές και τους καπνούς μιας πολιτείας
που καίγεται και λιώνει και τελειώνει
πάιντος, πάιντος, πάιντος,
κι ΕΔΩ αδέλφια, βλέπετε τη νέα πολιτεία,
ανθρώπους που σφίγγουν τα χέρια και φιλιούνται,
βουνά σιδεροδοκούς, βουνά καρπούς, βουνά στάχυα,
ζευγαράκια στα πάρκα, η Μυρτούλα μ' ένα καινούργιο λουλουδιστό φόρεμα,
πέτρινη γούρνα στη μέση της αυλής που πίνουν το νεράκι
τ' ουρανού τα σπουργίτια και οι κότες.
Τούτα τ' ανθισμένα δέντρα που βλέπετε στον ορίζοντα
είναι οι καπνοί των συντροφικών τρένων -τ' αεροπλάνα δικά μας,- έμπα,
περιστέρια, περιστέρια, περιστέρια στις ψηλές καμινάδες,
πλατιά παράθυρα σαν ανοιχτά βιβλία με φαρδύστερνους στίχους,
τραβήξου πιο κει, θα βάψεις τα πόδια σου στο μούστο της χαράς.
ΕΔΩ οι εργάτες σηκώνουν στη ράχη τους τον ειρηνικό μόχθο
σαν ένα ακορντεόν ξεχειλισμένο από εύθυμα τραγούδια
σε μια εκδρομή Σαββατοκύριακού στον πευκώνα.
ΕΔΩ ο Κρίστα μ' ολοκαίνουργια παπούτσια
και με φρέσκα μύγδαλα στις τσέπες του παντελονιού του
ΕΔΩ ο μεγάλος μας φίλος μ' έναν Απρίλη γαρύφαλλα κάτου
απ' το ματωμένο του πουκάμισο
και τα ποτάμια ζεμένα για το αγώι μας σαν άλογα.
ΕΔΩ οι σημαίες, τα τύμπανα κ' οι σάλπιγγες.
ΕΔΩ ο Νερούντα, ο Φαντέεφ, ο Χικμέτ, ο Αραγκόν,
ο Έρενμπουργκ κάτου απ' τις λεύκες της βεβαιότητας
κουβεντιάζοντας μεγάλα τριαντάφυλλα λόγια
πελώρια όνειρα ορείχαλκο
πολυώροφα ποιήματα από μπετόν, σίδερο και ήλιο
ποιήματα λαϊκές πολυκατοικίες και πανεπιστήμια και αστεροσκοπέια
ΕΔΩ, αδέλφια, βλέπετε
ΕΔΩ ανατέλλει το ψωμί
ΕΔΨ ανατέλλει ο άνθρωπος
εδώ ποτέ δεν συννεφιάζει
εδώ δεν είναι πάιντος
είναι η αρχή του κόσμου
αρχή, αρχή, αρχή
ΕΔΩ δεν είναι το παλιό "Πανόραμα"
είναι η Ζωή.
Εδώ τα πλοία αράζουν
εδώ ο μεγάλος μας Μενέλαος Λουντέμης
σεργιανάει στην προκυμαία της αξιοπρέπειας
κουβαλώντας περήφανα στους ώμους του
το φορτίο του ήλιου και την ευθύνη του
χαρούμενος
χαρούμενος
χαρούμενος
γιατί εδώ τελειώνουν τα συρματοπλέγματα
γιατί εδώ δεν είναι εντάλματα συλλήψεων
γιατί εδώ δεν διώκονται οι ποιητές που καρπίζουν τη γη
κι ανθίζουν τον αέρα.
ΕΔΩ η στοργή του λαού στεγάζει τους ποιητές του.
Εδώ είναι το σπίτι του Μενέλαου.
Όχι οδός Αβύσσου, αριθμός Μηδέν.
Οδός Ανθρώπου, αριθμός Ένα.
Δεν χρειάζεται να χτυπήσεις.
Η πόρτα ανοιχτή. Μπορείς να μπεις.
Μ' αναμμένο το φανάρι της καρδιάς μου μες στηνύχτα
φωτίζω την πόρτα σου, Μενέλαε. Σε βρήκα.
Περάστε αδέλφια. Το σπίτι του όλους μας χωράει.
Εδώ μένει ένας άνθρωπος που καίγεται απ' τον ήλιο της καρδιάς του και φωτίζει.

ΝΑΤΟϊκό τρομοκρατικό κέντρο η Σούδα

Τοποθέτηση της Συνέλευσης Χανίων του Ελληνικού Κοινωνικού Φόρουμ στο Παγκόσμιο Κοινωνικό Φόρουμ στη Βομβάη (Νοέμβρης 2004)

Πιο ενεργά στους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς
ΝΑΤΟϊκό “Τρομοκρατικό” κέντρο η Σούδα

"Mετά τα γεγονότα της 11ης Σεπτεμβρίου, από την αρχή, η Eλλάδα έχει πλήρως υποστηρίξει τις προσπάθειες της διεθνούς κοινότητας για την καταπολέμηση της διεθνούς τρομοκρατίας. Σ' αυτό το πλαίσιο, συμμετέχει προσφέροντας προσωπικό, διευκολύνσεις και υπηρεσίες".

(Ιστοσελίδα της Kεντρικής Στρατιωτικής Διοίκησης των HΠA)

Σύμφωνα με τις HΠA, η Ελληνική προσφορά στον πρόσφατο πόλεμο ήταν η σημαντικότερη μετά της Βρετανίας, Ισπανίας και Πολωνίας που προσέφεραν στρατεύματα στην Αμερικανοβρετανική συμμαχία. Η Ελλάδα δεν πρόσφερε – μέχρι τώρα- στρατεύματα, αλλά τον εναέριο χώρο της, βοήθεια στη ροή πληροφοριών και κυρίως τη Σούδα, που για τους Αμερικανούς είναι ένας επιχειρησιακός μύθος, μία από τις πέντε μεγαλύτερες βάσεις τους και κλειδί για τον έλεγχο της Μεσογείου και της ευρύτερης περιοχής. Ο ρόλος της Σούδας σαν ένας από τους βασικούς κρίκους στο παγκόσμιο δίκτυο ασφαλείας των ΗΠΑ, ήταν και το κριτήριο ώστε να ιδρυθεί στην Ελλάδα, το νεοσύστατο «αντιτρομοκρατικό» Κέντρο Εκπαίδευσης και Επιχειρήσεων Ναυτικής Αποτροπής, με απόφαση που πάρθηκε τον Ιούνη του 2003, στις Βρυξέλλες, από το Συμβούλιο Υπουργών Άμυνας του ΝΑΤΟ.
Παρά το ρήγμα που δημιούργησε η αμερικανο-βρετανική εκστρατεία στο Ιράκ, το ΝΑΤΟ εμφανίστηκε στις Βρυξέλλες ενωμένο ενάντια στην «τρομοκρατία - ύψιστη απειλή για τη διεθνή ασφάλεια». Το «ΝΑΤΟ του 21ου αιώνα», άλλαξε δομή και πολιτικούς στόχους, ολοκληρώνοντας μια πορεία, από το δόγμα Κλίντον των “ανθρωπιστικών πολέμων”, ως το δόγμα Μπους του “προληπτικού πολέμου κατά της τρομοκρατίας”. Μετατρέπεται σε ευέλικτο πολιτικό-στρατιωτικό μηχανισμό διασφάλισης των διατλαντικών συμφερόντων, υπό την ηγεμονία των ΗΠΑ, που αναλαμβάνουν και τυπικά την επιχειρησιακή διοίκηση του. Το Πεντάγωνο αναλαμβάνει απευθείας τη Διοίκηση Ατλαντικού, ενώ η Διοίκηση Ευρώπης υπό Αμερικανό στρατηγό, αναλαμβάνει την επιχειρησιακή ευθύνη για όλες τις αποστολές ανά τον πλανήτη, κορυφώνοντας την αποτελεσματικότητά της, με τη δημιουργία της «Δύναμης Ταχείας Επέμβασης», που θα είναι το βασικό όχημα του νέου ΝΑΤΟ. Μια ευέλικτη στρατιωτική δύναμη, με τη συμμετοχή όλων των μελών, που θα βρίσκεται σε κατάσταση υψίστης ετοιμότητας για να επεμβαίνει όπου χρειάζεται, με στόχο την αντιμετώπιση της τρομοκρατίας, αλλά και κάθε άλλη αποστολή που εντάσσεται στο πλαίσιο του ΝΑΤΟ.
Επικίνδυνη «αναβάθμιση» της Σούδας στον «αντιτρομοκρατικό» πόλεμο.
Στα πλαίσια του «νέου ΝΑΤΟ» συνιστά -σύμφωνα με τον Έλληνα υπουργό άμυνας- «επιτυχία» και «ικανοποίηση των εθνικών συμφερόντων» το ότι η χώρα μας πλην του «Κέντρου Συνδυασμένων Αεροπορικών Επιχειρήσεων» στη Λάρισα, που θα λειτουργήσει το 2008, θα πάρει και το Πολυεθνικό Κέντρο Επιχειρησιακής Εκπαίδευσης Επιχειρήσεων Ναυτικής Αποτροπής (Μaritime Ιnterdiction Οperations Τraining Center -ΝMIOTC) που θα γίνει στη Σούδα. Πρόκειται για μια μονάδα που δημιουργείται για να «αντιμετωπιστούν οι νέες προκλήσεις ασφαλείας», όπως δήλωσε ο Αμερικανός υπουργός Άμυνας. Στην πραγματικότητα έχει να κάνει με τα Αμερικανικά στρατηγικά σχέδια και την ιδιαίτερη σημασία των θαλασσίων οδών. Η αύξηση των μηχανισμών ελέγχου των εμπορικών πλοίων και λιμανιών κατά τα πρότυπα των αεροπορικών μεταφορών, η δημιουργία πολυεθνικών δυνάμεων, για την επιτήρηση των θαλασσίων οδών, και η εντατικοποίηση της συνεργασίας Πολεμικών Ναυτικών και Λιμενικών – Ακτοφυλακών, είναι οι τάσεις που διαμορφώνονται παγκόσμια ως προς τη χρήση της ναυτικής ισχύος μετά τις 11 Σεπτέμβρη. Από αυτά τα συμπεράσματα του Διεθνούς Συμποσίου Ναυτικής Ισχύος που έγινε πρόσφατα στις ΗΠΑ, διαφαίνεται και ο αναβαθμισμένος ρόλος της Σούδας με την δημιουργία του ΝΑΤΟϊκού Κέντρου Εκπαίδευσης νηοψιών.
Η αποστολή του NMIOTC, θα είναι η εκπαίδευση των Ναυτικών Δυνάμεων του ΝΑΤΟ στη διεξαγωγή επιχειρήσεων επιφάνειας, ανθυποβρυχιακών, εναέριας, επιτήρησης και ειδικών επιχειρήσεων στα πλαίσια της ναυτικής αποτροπής τρομοκρατικών ενεργειών. Η Σούδα μετατρέπεται σε ένα πολυεθνικό κέντρο για επιχειρήσεις ενάντια στη «διεθνή τρομοκρατία» με συνεχείς νηοψίες σκαφών στην περιοχή της Μεσογείου. Επιχειρήσεις βεβαίως που σφόδρα ενδιαφέρουν τους Αμερικανούς, οι οποίοι θέλουν να αυξήσουν την παρουσία τους στη Μεσόγειο, στα πλαίσια όμως των συμμαχικών υποχρεώσεών τους. Η εκπαίδευση που θα παρέχεται από το Κέντρο αποσκοπεί στο να:

*Προάγει τη συνεργασία και την ομοιογένεια των Ναυτικών Μονάδων του ΝΑΤΟ, μέσω της εκπαίδευσης, των ασκήσεων και της πιστοποίησης της ικανότητας, πριν την ανάληψη καθηκόντων
σε επιχειρήσεις Ναυτικής Αποτροπής.
*Συμβάλλει στην ανάπτυξη δογμάτων, εγχειριδίων, τακτικών και διεξάγει έρευνα επί των νέων τεχνολογιών
αιχμής και διαδικασιών, στο τομέα επιχειρήσεων νηοψιών της Συμμαχίας.
*Αποτελεί την κύρια πηγή, δημιουργίας, δοκιμής και εφαρμογής των διαδικασιών στις επιχειρήσεις καθώς και
της άντλησης συμπερασμάτων και διαπιστώσεων από τις παραπάνω επιχειρήσεις.

Διαφαίνεται ότι το Κέντρο θα αναλάβει και την εκπαίδευση και πιστοποίηση της επιχειρησιακής ικανότητας των ναυτικών δυνάμεων των χωρών του ΝΑΤΟ, στο πλαίσιο της συμμετοχής τους στην
Δύναμη Ταχείας Αντίδρασης, γεγονός που θα του προσδώσει μεγαλύτερη βαρύτητα.

Από άποψη υποδομών το Κέντρο θα παρέχει: Δυνατότητα διαμονής των οικογενειών των στελεχών του σε κοντινό οικισμό. Ευκολίες θαλάσσιας εκπαίδευσης, επισκευών και ανεφοδιασμού, καθώς και ύπαρξη θαλάσσιας περιοχής επιχειρησιακής εκπαίδευσης. Κτιριακές και εκπαιδευτικές εγκαταστάσεις στη ξηρά, καθώς και θαλάσσια μέσα εκπαίδευσης. Εξασφάλιση των απαραίτητων επικοινωνιακών απαιτήσεων, είτε με άλλα συναρμόδια Στρατηγεία του ΝΑΤΟ, είτε με τα χρησιμοποιούμενα μέσα εν πλω. Ασφάλεια
προσωπικού και εγκαταστάσεων, και τέλος ασφάλεια των Ναυτικών Μονάδων.

Η εγκατάσταση του Κέντρου στη Σούδα παρουσιάζει τα παρακάτω πλεονεκτήματα για το ΝΑΤΟ :

*Εγγύτητα στην ενδεχόμενη περιοχή επιχειρησιακού ενδιαφέροντος του ναυτικού σκέλους της Δύναμης Ταχείας Αντίδρασης (Μέση Ανατολή, Β. Αφρική, Υποσαχάρια Αφρική), αλλά και του πολέμου κατά της τρομοκρατίας, με βάση ότι η περιοχή της Α. Μεσογείου είναι κόμβος των θαλασσίων γραμμών επικοινωνιών.
*Δυνατότητα εκμετάλλευσης των ευκολιών του Πεδίου Βολής Κρήτης και της υποδομής του
Ναυστάθμου Κρήτης.
*Αυξημένες δυνατότητες διαθεσιμότητας αεροπορικών μέσων λόγω του αεροδρομίου της Πολεμικής Αεροπορίας.
*Γειτνίαση με τις περιοχές περιπολίας της επιχειρήσεως Αctive Εndeavour
Από πλευράς διοίκησης το Κέντρο δεν υπάγεται στη Διοίκηση της Νάπολης ούτε στο Ναυτικό στρατηγείο ή κάποια άλλη ευρωπαϊκή δομή του ΝΑΤΟ. Υπάγεται στη συμμαχική διοίκηση μετατροπής (ACT), με στρατηγείο στο Norfolk (Βιρτζίνια) των ΗΠΑ, που σύμφωνα με τη «νέα δομή» αποτελεί τυπικά ΝΑΤΟϊκό στρατηγείο, αλλά ουσιαστικά αυτονομείται, αφού ανώτατος διοικητής της είναι ο αρχηγός ΓΕΕΘΑ των ΗΠΑ. Δεν είναι σύμπτωση ότι και οι υπόλοιπες ΝΑΤΟϊκές μονάδες που θα εδρεύουν στην Ευρώπη και θα δίνουν απευθείας αναφορά στο Norfolk, βρίσκονται στο Βέλγιο τη Νορβηγία, την Πολωνία και την Πορτογαλία, χώρες παραδοσιακά φιλοαμερικανικές και εξαρτώμενες, ιδιαίτερα στο στρατιωτικό τομέα. Τελικά το Κέντρο της Σούδας θα ανήκει «στην Ελλάδα», όπως ισχυρίζεται η κυβέρνηση ή στο Γενικό Επιτελείο των ΗΠΑ; Και με ποιο δικαίωμα η κυβέρνηση μετατρέπει ελληνικό έδαφος σε «αντι-τρομοκρατική» βάση του αμερικανικού στρατού, όταν το ACT χαρακτηρίζεται επίσημα ως στρατηγείο «για την ασφάλεια των ΗΠΑ»;
Οι πόροι για την εγκατάσταση του Κέντρου θα διατεθούν από την Ελλάδα, καθώς το ΝΑΤΟ αρνήθηκε να αναλάβει το κόστος των έργων υποδομής που απαιτούνται (κτιριακές εγκαταστάσεις εκτιμώμενου κόστους 5.300.000 ευρώ). Ανοιχτό είναι ακόμη το ζήτημα των εξόδων λειτουργίας, που μάλλον θα επιμερισθεί στους χρήστες του κέντρου, ανάλογα με τη συμμετοχή τους. Σχετικά με το πότε αναμένεται να λειτουργήσει το νέο Κέντρο, ο υπουργός άμυνας δήλωσε πως «έχουμε στη Σούδα σημαντικές υποδομές, οι οποίες θα μπορούσαν να υποδεχθούν σύντομα τη λειτουργία», και φαίνεται πως στόχος είναι να είναι έτοιμο το Σεπτέμβρη του 2004. Ο Υπουργός Άμυνας δεν παρέλειψε δε να δηλώσει πως «είναι σημαντικό για τη χώρα μας, να υπάρχει μία βάση, από την οποία η Ελλάδα θα έχει μια συνολική εποπτεία της δράσης του ΝΑΤΟ στον ευαίσθητο χώρο της Μεσογείου»!
Επιβεβαίωση στο τελευταίο ΝΑΤΟϊκό Συμβούλιο Υπουργών Άμυνας (Δεκέμβρης 2003)
Η εγκατάσταση του Κέντρου στη Σούδα επιβεβαιώθηκε και στο τελευταίο ΝΑΤΟϊκό Συμβούλιο υπουργών Άμυνας το Δεκέμβρη, όπου και συζητήθηκαν τα θέματα που θα απασχολήσουν τη Σύνοδο Κορυφής του ΝΑΤΟ στη Κωνσταντινούπολη τον Ιούνη, δηλαδή: Α) οι «ανησυχίες» των ΗΠΑ για την πρωτοβουλία από Βρετανία, Γαλλία και Γερμανία για «ευρωπαϊκή άμυνα», αναμένοντας τις εξελίξεις για το Ευρωσύνταγμα, Β) το αμερικάνικο αίτημα για ενίσχυση των ΝΑΤΟϊκών δυνάμεων στο Αφγανιστάν και οι αυξημένες πιέσεις για διευρυμένη εμπλοκή του ΝΑΤΟ στο Ιράκ, ώστε να νομιμοποιηθεί η επέμβαση και η κατοχή που «τρίζει» κάτω από την Ιρακινή αντίσταση, και να απελευθερωθούν δυνάμεις προς νέες κατακτήσεις, και Γ) το νέο πλαίσιο διεθνών αποστολών του ΝΑΤΟ, η διεύρυνση προς Ανατολάς χώρες, και η ολοκλήρωση της μετεξέλιξης και της νέας δομής διοίκησης.
Σε ανακοίνωση του το Συμβούλιο δήλωσε ότι «οι στρατιωτικές μας ικανότητες πρέπει να μας επιτρέπουν να αντιδρούμε γρήγορα και αποτελεσματικά, όπου η Συμμαχία θα αποφασίζει, στις προκλήσεις για την ασφάλειά μας απ’ όπου και αν προέρχονται, συμπεριλαμβανομένων των κινδύνων που προσθέτει η τρομοκρατία». Στα πλαίσια αυτά έγινε αναφορά στην «αντιτρομοκρατική δράση στη Μεσόγειο, που είναι γεμάτη κινδύνους και ασύμμετρες απειλές». Με ειδική παράγραφο στην επιχείρηση «Active Endeavour», τονίζεται η «σημαντική συνεισφορά της Σούδας στην καταπολέμηση της τρομοκρατίας στη Μεσόγειο», και η ανάγκη να «αναβαθμιστεί» με το νέο ΝΑΤΟϊκό κέντρο. Δεν πάει πολύς καιρός που ο απερχόμενος γγ του ΝΑΤΟ δήλωνε «Σύμφωνα με το άρθρο 5 της Συνθήκης της Ουάσιγκτον, από την 11η Σεπτεμβρίου οι δυνάμεις του ΝΑΤΟ στη Μεσόγειο, οι οποίες περιλαμβάνουν και ελληνικές ναυτικές δυνάμεις, ελέγχουν τις θάλασσες. Και μέχρι σήμερα, πάνω από 35.000 πλοία ελέγχθηκαν στη Μεσόγειο, όπου υπάρχει πάντα τρομοκρατική απειλή. Χάρη σ’ αυτή την εκτεταμένη δραστηριότητα διακόπηκαν πολλές οδοί, οι οποίες σχετίζονταν με την παγκόσμια τρομοκρατία. Η νότια πτέρυγα του ΝΑΤΟ είναι αυτή τη στιγμή η πρώτη γραμμή του αγώνα μας και εδώ διαδραματίζει έναν πολύ σημαντικό ρόλο η Ελλάδα».
Ο Γ. Παπαντωνίου, ερωτηθείς σχετικά, αναγνώρισε τη σημασία της Σούδας στον «αντιτρομοκρατικό αγώνα» και δήλωσε ότι «μέσα από τη Σούδα, η Ελλάδα θα αποκτήσει εμπειρία στον αντιτρομοκρατικό αγώνα στη Μεσόγειο». Σύμφωνα με τον ίδιο, το ΝΑΤΟ «ενδιαφέρεται» ιδιαίτερα «για τις σχέσεις με τη Μεσόγειο και τη Βόρεια Αφρική για την αντιμετώπιση των κοινών απειλών, και την προσχώρηση μεσογειακών χωρών». Μ' άλλα λόγια, το ΝΑΤΟ ενδιαφέρεται να μετατρέψει τη Μεσόγειο σε ΝΑΤΟϊκή λίμνη, αναβαθμίζοντας τις επιχειρησιακές του δυνατότητες, ακουμπώντας στη Βόρεια Αφρική και τη Μέση Ανατολή. Σ’ αυτό το σχέδιο εντάσσεται και η εγκατάσταση του νέου Κέντρου στη Σούδα.
Δεν είναι τυχαίο γεγονός ότι στην άτυπη σύνοδο των υπουργών Aμυνας του NATO στο Kολοράντο Σπρινγκς τον Οχτώβρη του 2003, με μια πρωτόγνωρη στρατιωτική άσκηση («Δυναμική Απάντηση») είδαμε πώς θα δρα η Συμμαχία στο μέλλον. Η άσκηση με κάποιο τρόπο είχε και ελληνικό ενδιαφέρον καθώς σύμφωνα με το σενάριο, ένα μέρος της τοποθετήθηκε στη Mεσόγειο, όπου γίνεται μια υποτιθέμενη επίθεση τρομοκρατών με δύο πλοία γεμάτα χημικά και βιολογικά όπλα. ΝΑΤΟϊκές πηγές, σημειώνουν τουλάχιστον τέσσερις αιτίες που επηρέασαν το σενάριο της άσκησης: το «βεβαρημένο ιστορικό» της περιοχής, το φόβο ότι η θάλασσα μπορεί στο μέλλον να αποτελέσει «ισχυρό χαρτί» των τρομοκρατών κατά το πειρατικό πρότυπο, τον κεντρικό ρόλο της Σούδας στην αντιμετώπιση της διεθνούς τρομοκρατίας καθώς και, εν μέρει τη διεξαγωγή των Oλυμπιακών Aγώνων στην Aθήνα.
Επίλογος
Η εγκατάσταση μιας νέας «αντιτρομοκρατικής» μονάδας του ΝΑΤΟ δίπλα στην αμερικανική σούπερ-βάση, «αναβαθμίζει» τη Σούδα σαν βάση της νεοταξικής τρομοκρατίας και εμπλέκει περισσότερο την Ελλάδα στον αμερικανικό «αντιτρομοκρατικό πόλεμο». Η Σούδα μετατρέπεται σε «κόκκινο πανί» για όλη την ευρύτερη περιοχή και τους λαούς της που απειλούνται άμεσα από την αμερικάνικη «αντιτρομοκρατική» σταυροφορία. Όσο η ελληνική κυβέρνηση παίρνει μέτρα για να θωρακίζει το "κράτος " των Αμερικανών στη Σούδα, τόσο πρέπει να δυναμώνουν οι πρωτοβουλίες του λαού που θα τους πείθουν ότι βρίσκονται σε ξένο έδαφος, ότι είναι εχθροί, ανεπιθύμητοι στον τόπο μας. Όσο ΠΑΣΟΚ και ΝΔ σιωπούν, αποδέχονται ή στηρίζουν τέτοιες αποφάσεις στο όνομα του ρεαλισμού και αναπαράγουν τη μοιρολατρία και την υποτέλεια τόσο θα καταγγέλλονται ως πολιτικά υπόλογοι. Ο λαός της Κρήτης, αλλά και όλης της Ελλάδας, όπως δε νομιμοποίησε ποτέ μέχρι τώρα στη συνείδησή του, τη λειτουργία της Βάσης της Σούδας και την ΑμερικανοΝΑΤΟϊκή παρουσία στη χώρα μας έτσι και τώρα θα αντισταθεί στη δημιουργία του νέου «αντιτρομοκρατικού» Κέντρου.

Στρατιωτικές βάσεις στη Μεσόγειο

Τοποθέτηση της Συνέλευσης Χανίων του Ελληνικού Κοινωνικού Φόρουμ στο Μεσογειακό Φόρουμ (Ιούνιος 2005)
Στρατιωτικές βάσεις στη Μεσόγειο
Εργαλείο των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ

Το ΝΑΤΟ του 21ου αιώνα
Συναγωνιστές και συναγωνίστριες,
Από την εποχή του Ψυχρού Πολέμου, όταν δημιουργήθηκε το ΝΑΤΟ για να αντιμετωπίσει τον «κομμουνιστικό κίνδυνο», και στη Μεσόγειο στήθηκαν μια σειρά αμερικανικές βάσεις πολλά έχουν αλλάξει. Το 1991 «πέφτουν τα τείχη» και το ΝΑΤΟ απλώνεται σε όλη την Ευρώπη. Η διάλυση της Γιουγκοσλαβίας το 1999 -ο πρώτος πόλεμος της Συμμαχίας έξω από τα όρια δράσης της- σηματοδοτεί μια «Νέα Στρατηγική Αντίληψη», την αναγόρευση των ΗΠΑ σε παγκόσμιο χωροφύλακα. Το διεθνές δίκαιο ανατρέπεται και αρχές όπως η μη επέμβαση και ο σεβασμός των συνόρων χάνουν την έστω και προσχηματική αξία τους. Το ΝΑΤΟ μπορεί να επεμβαίνει οπουδήποτε χωρίς νομιμοποίηση από τον ΟΗΕ, με πρόσχημα την υπεράσπιση των «ανθρώπινων δικαιωμάτων». Την ίδια χρονιά μπαίνουν στο ΝΑΤΟ οι πρώτες πρώην «Ανατολικές» χώρες, η Πολωνία, η Ουγγαρία και η Τσεχία, και οι δυσκίνητες ΝΑΤΟϊκές μονάδες που ήταν στραμμένες προς την EΣΣΔ μετατρέπονται σε ευέλικτες δυνάμεις δράσης.

Μετά τις 11 Σεπτέμβρη οι ΗΠΑ ξεκινούν μια πολεμική κούρσα, καθώς νιώθουν στρατιωτικά ισχυρότερες από τους υπόλοιπους ιμπεριαλιστές. Το δόγμα του «προληπτικού πολέμου», οδηγεί το ΝΑΤΟ σε νέες δράσεις και περιοχές. Εφορμά ενάντια σε «παγκόσμιες» απειλές, από κράτη-«ταραξίες» ως λαϊκά και απελευθερωτικά κινήματα για να υπερασπίσει τα αμερικάνικα συμφέροντα. Μ’ αυτό το δόγμα έγιναν την τελευταία τετραετία οι επιθέσεις στο Αφγανιστάν και το Ιράκ και εξαπολύονται απειλές ενάντια στην Συρία, τη Κορέα και το Ιράν.

Στην Πράγα το 2002 συγκροτείται η Δύναμη Ταχείας Επέμβασης –με δράση εκτός γεωγραφικών περιορισμών- και το ΝΑΤΟ διευρύνεται με 7 πρώην Ανατολικές χώρες. Περικυκλώνεται έτσι η Ρωσία με πολλαπλά οφέλη: τον έλεγχο ενός εν δυνάμει αντιπάλου, την μεγάλη ανατολική αγορά, αλλά και τα κέρδη από τον στρατιωτικό εξοπλισμό των νέων μελών. Ταυτόχρονα οι ΗΠΑ σημειώνουν άλλη μια νίκη. Ενισχύουν το ρόλο του ΝΑΤΟ προς όφελός τους, αντιδρώντας στις τάσεις ανεξαρτοποίησης της ΕΕ. Αυτό δε σημαίνει ότι η στρατιωτική ανεξαρτησία της ΕΕ θα ήταν θετική εξέλιξη. Ο Ευρωστρατός, οι βάσεις και οι ΝΑΤΟϊκές στρατιές, δεν είναι παρά κομμάτι της ίδιας «ένοπλης παγκοσμιοποίησης». Το Ευρωσύνταγμα πέρα από τα άλλα, προωθεί την δυνατότητα και στρατιωτικής επιβολής, σε κρίσιμες περιοχές που οι Ευρωπαίοι δεν θέλουν να τις χαρίσουν στις ΗΠΑ. Οι λαοί δεν έχουν να κερδίσουν τίποτα από τις ενδοϊμπεριαλιστικές διαμάχες, που θα οξύνονται, ή θα αμβλύνονται ανάλογα με τους συσχετισμούς, ειδικά μετά τη διεύρυνση της ΕΕ με μια σειρά χώρες στις οποίες είναι έντονη η αμερικανική επιρροή.

Στο κέντρο του ενδιαφέροντος η Μεσόγειος
Συναγωνιστές και συναγωνίστριες,
Το ενδιαφέρον του NATO και των ΗΠΑ στην Ευρώπη εστιάζεται στις βάσεις στην Αγγλία, όπου εντείνεται το διαστημικό πρόγραμμα εξοπλισμών, και στον έλεγχο της Μεσογείου. Πέρα από τις ενεργές εστίες (Αφγανιστάν, Ιράκ) κι αυτές που πάντα βρίσκονται σε επικαιρότητα (Βαλκάνια, Μ. Ανατολή) στο στόχαστρο μπαίνει η Μεσόγειος, περιοχή γεωστρατηγικά και ενεργειακά κρίσιμη. Οι ΗΠΑ αναζητούν το στρατιωτικό πλεονέκτημα στην περιοχή καθώς τα πετρέλαια της Μ. Ανατολής και το φυσικό αέριο και τα πετρέλαια της Ευρασίας ενδιαφέρουν άμεσα και τις αντίπαλες ιμπεριαλιστικές δυνάμεις.

Το 2004 στην Κωνσταντινούπολη πέρα από την ενίσχυση της παρουσίας στο Αφγανιστάν και την ενεργή εμπλοκή στο Ιράκ –όπου δυναμώνει η Ιρακινή αντίσταση- συζητήθηκε η σύνδεση με το ΝΑΤΟ, της Αλβανίας, της Κροατίας και της ΠΓΔΜ με ορίζοντα την ένταξη όλης της Βαλκανικής. Αυτό όμως που κυριάρχησε στην ατζέντα, ήταν το σχέδιο για τη «Μεγάλη Μέση Ανατολή» και η ενίσχυση του «Μεσογειακού διαλόγου». Ο «Μεσογειακός διάλογος» ξεκίνησε το 1995, όταν Αίγυπτος, Ισραήλ, Μαυριτανία, Μαρόκο και Τυνησία, και στη συνέχεια Ιορδανία και Αλγερία, κλήθηκαν να συνδεθούν με το ΝΑΤΟ, με ανοιχτή τη συμμετοχή της Λιβύης, του Λίβανου και της Συρίας. Οι Ευρωπαίοι αντέδρασαν άμεσα με την Διάσκεψη της Βαρκελώνης, όμως οι Αραβικές χώρες στάθηκαν διστακτικές και στις δύο πρωτοβουλίες καθώς οι πιέσεις να συνυπάρξουν με το Ισραήλ, είναι κάτι που όσο κι αν το θέλουν οι φιλοαμερικανικές κυβερνήσεις τους, οι λαοί δεν είναι έτοιμοι να το δεχτούν.

Το σχέδιο των ΗΠΑ για τη «Μεγάλη Μέση Ανατολή» κρύβει νέες επεμβάσεις, διχαστικές πολιτικές και αξιοποίηση των εστιών έντασης, που το ΝΑΤΟ γνωρίζει καλά από τα Βαλκάνια. Η Ουάσιγκτον φιλοδοξεί να αλλάξει τον πολιτικό χάρτη, από το Μαρόκο και την Τυνησία, μέχρι το Αφγανιστάν και το Ιράν, ακόμα και μέχρι τον Καύκασο και την Κεντρική Ασία. Βασικά σημεία του σχεδίου είναι ο «εκδημοκρατισμός», δηλαδή πολιτικές «μεταρρυθμίσεις» και θεσμοί δυτικού τύπου, και η «φιλελευθεροποίηση των οικονομιών» δηλαδή ιδιωτικοποιήσεις και ζώνες ελεύθερου εμπορίου. Μια σημαντική πλευρά της προσπάθειας είναι ο έλεγχος της κοινής γνώμης. Οι ΗΠΑ βλέπουν τα φιλικά αντιδραστικά καθεστώτα της περιοχής ανίκανα να ελέγξουν τον έντονο αντιαμερικανισμό των λαών της περιοχής. Προσπαθούν έτσι να ενισχύσουν νέες ελίτ, με στόχο την αντικατάστασή τους από νέα -προφανώς πιο αυταρχικά- που θα εξυπηρετούν καλύτερα τα αμερικανικά συμφέροντα. Στην συνέχεια θα έρθει το ΝΑΤΟ, εγγυητής της «ειρήνης» και της «δημοκρατίας», να χτίσει προγεφυρώματα για να συνεχιστεί η έφοδος στην καρδιά της Αφρικής καθώς το αφρικανικό πετρέλαιο που αγγίζει το 10% των παγκόσμιων αποθεμάτων ενδιαφέρει όλο και περισσότερο τις ΗΠΑ. Βλέπουν πως η Δυτική Αφρική θα μπορούσε να γίνει μια πολύ καλή ενεργειακή πηγή για τις ΗΠΑ. Καθώς αυξάνεται η σημασία της Δυτικής Αφρικής, η αμερικάνικη κυβέρνηση επιζητά μια εντονότερη παρουσία στην περιοχή, κι αυτό σημαίνει και την ανάπτυξη ενός συστήματος αμερικανικών βάσεων στη Δυτική Αφρική.

Πέρα από τις χώρες του Μεσογειακού διαλόγου, η Πρωτοβουλία Συνεργασίας της Κωνσταντινούπολης (Istanbul Cooperation Initiative) περιλαμβάνει έξη μέλη του Συμβουλίου Συνεργασίας του Κόλπου: Μπαχρέιν, Κουβέιτ, Ομάν, Κατάρ, Σαουδική Αραβία και ανάμεσα στους τομείς «συνεργασίας» περιλαμβάνει τη δυνατότητα των Μεσογειακών κρατών να συμμετέχουν σε ασκήσεις και να συνεισφέρουν σε ΝΑΤΟϊκές επιχειρήσεις. Ήδη το Μαρόκο, έχει στρατεύματα στη Βοσνία -Ερζεγοβίνη και στο Κοσσυφοπέδιο, ενώ η Αίγυπτος, η Ιορδανία και τα Αραβικά Εμιράτα, συνεισέφεραν κατά το παρελθόν δυνάμεις στις ίδιες περιοχές. Επιπλέον, τα κράτη μπορούν να συμμετέχουν στην Επιχείρηση Active Endeavour με νηοψίες στη Μεσόγειο για τον έλεγχο της «τρομοκρατίας». Είναι άραγε τυχαίο ότι το Ισραήλ -ο χωροφύλακας των ΗΠΑ στην περιοχή- πρόσφατα ζήτησε αυξημένη στρατηγική συνεργασία, με το ΝΑΤΟ και φαίνεται πως θα είναι η πρώτη χώρα που θα κάνει χρήση των δυνατοτήτων που δόθηκαν με την πρωτοβουλία της Κωνσταντινούπολης;

Πέρα όλων των άλλων σημαντικά είναι τα κέρδη που προκύπτουν από τον «Μεσογειακό διάλογο» για την αμερικανική αμυντική βιομηχανία. Οι –φίλοι του Μπους- βιομήχανοι όπλων, μέσα από τη διεύρυνση των δραστηριοτήτων του ΝΑΤΟ και τον πολλαπλασιασμό των «συνεταίρων», πολλαπλασιάζουν άμεσα τα κέρδη τους. Η μεταφορά όπλων προς αυτές τις χώρες και η πώληση τεχνολογίας και λογιστικής υποστήριξη, εκτός του ότι καθιστά τις Ένοπλες Δυνάμεις τους υποχείριες των ΗΠΑ, ανοίγει νέες δουλειές για τις αμερικανικές εταιρίες, σε μια περιοχή όπου οι αμυντικές δαπάνες είναι τεράστιες. Οι έξι αραβικές χώρες και το Iσραήλ, που βρίσκονται προ των πυλών του ΝΑΤΟ, ξοδεύουν περί τα 15 δισεκατομμύρια δολάρια ετησίως για την άμυνά τους.

Το δίκτυο στρατιωτικών βάσεων προσαρμόζεται στο «νέο» ΝΑΤΟ
Συναγωνιστές και συναγωνίστριες,
Μετά τις 11 Σεπτέμβρη- οι ΗΠΑ επεκτείνονται σε στρατηγικά σημεία στήνοντας ένα παγκόσμιο δίκτυο απαραίτητο για την εμπέδωση της κυριαρχίας τους. Στην προσπάθεια αυτή σημαντικό ρόλο παίζουν οι στρατιωτικές βάσεις. Μετά το 2001, οι αμερικανικές στρατιωτικές εγκαταστάσεις απλώθηκαν από τα Βαλκάνια έως τα Κινέζικα σύνορα, τον Καύκασο, την Κεντρική Ασία, τη Μέση Ανατολή και την Ινδική χερσόνησο. Δεκατρείς μόνο, είναι οι νέες βάσεις που περικυκλώνουν το Αφγανιστάν! Το σχέδιο είναι τεράστιο: Θαλάσσια περάσματα και ενεργειακές πηγές αποτελούν σημαντικούς στόχους. Ειρηνικός, Μεσόγειος, Μ. Ανατολή, Σουέζ, Παναμάς, Θάλασσα Κίνας είναι σημεία στα οποία εστιάζουν την προσοχή τους. Στην Ανατολική Ευρώπη και την Κεντρική Ασία εγκαθιστούν βάσεις και προκεχωρημένα φυλάκια. Στην Κρήτη επεκτείνουν τη βάση της Σούδας. Στις Φιλιππίνες ζητάνε να επιστρέψουν στις βάσεις που εγκατέλειψαν με την πτώση του καθεστώτος Μάρκος και στην Αφρική εγκαθιστούν σημεία ελέγχου. Στον Περσικό και την Αραβική Θάλασσα έχουν επεκτείνει την παρουσία τους με νέες βάσεις στο Κατάρ, την Υεμένη, τα Αραβικά Εμιράτα, και στη Μαύρη Θάλασσα εγκαθιστούν ναυτικά αγκυροβόλια.

Μέσα από αυτό το δίκτυο περνάει η προσπάθεια απόλυτης κυριαρχίας των ΗΠΑ στον πλανήτη. Υπάρχουν όμως ακόμα μια σειρά άμεσων και έμμεσων τρόπων ελέγχου και εξάρτησης. Σε 141 χώρες η παρουσία των ΗΠΑ είτε αυτόνομα, είτε μέσω του ΝΑΤΟ είναι ισχυρή με μια σειρά τέτοιους τρόπους. Από την πλήρη κατοχή στο Ιράκ και το Αφγανιστάν και την απειλή για νέους πολέμους, μέχρι την στήριξη του σιωνιστικού καθεστώτος του Ισραήλ σαν χωροφύλακα στην περιοχή. Από την εγκατάσταση βάσεων, μέχρι τον έλεγχο κυβερνήσεων με οικονομικά ανταλλάγματα και εκβιασμούς, ώστε να εξασφαλίζεται ο πλήρης έλεγχος. Ήδη σε πολλές χώρες των Βαλκανίων και των πρώην Ανατολικών κρατών στα υπουργεία Άμυνας υπάρχουν επιτελεία Αμερικάνων συμβούλων.

Από το 2003 οι ΗΠΑ έχουν ξεκινήσει μια τεράστια αναδιάταξη των στρατιωτικών τους δυνάμεων. Για την Ευρώπη προχωράνε σε περικοπή κονδυλίων από τα προγράμματα κατασκευών και συντήρησης σε διάφορες παλιές βάσεις και τα διαθέτουν στην εγκατάσταση νέων. Το σχέδιο προβλέπει περιορισμό των μεγάλων βάσεων (Γερμανία, Ιταλία, Τουρκία) και δημιουργία μικρότερων και πιο ευέλικτων σε πιο κρίσιμες περιοχές κύρια στις ανατολικοευρωπαϊκές χώρες (Ρουμανία , Βουλγαρία, Πολωνία κλπ). Ήδη στις χώρες αυτές πηγαινοέρχονται διπλωμάτες, στρατιωτικοί αξιωματούχοι και οικονομικοί παράγοντες ασκώντας πιέσεις και τάζοντας ανταλλάγματα για την εγκατάσταση βάσεων. «Οι δυνάμεις των ΗΠΑ στην Ευρώπη θα μεταφερθούν σε κοντινότερες προς την Αφρική και την Ανατολική Ευρώπη χώρες, με σκοπό την πιο αποτελεσματική αντιμετώπιση της τρομοκρατίας στις περιοχές αυτές» ανακοίνωσε ο διοικητής των δυνάμεων του ΝΑΤΟ στην Ευρώπη πριν δυό μήνες. Ήδη έχει συμφωνηθεί η δημιουργία βάσεων και σε χώρες της Νότιας Μεσογείου όπως η Αλγερία, το Μαρόκο και η Τυνησία. «Αν και θα επιστρέψουν πολλοί στρατιώτες από την Ευρώπη και την Ασία στις ΗΠΑ, όπλα προηγμένης τεχνολογίας, όπως μαχητικά αεροσκάφη, θα σταλούν σε υπερατλαντικές βάσεις για την ενίσχυση των μικρότερων δυνάμεων που θα παραμείνουν εκεί» τονίζουν αμερικανοί αξιωματούχοι, διαλύοντας και την τελευταία ελπίδα ότι ο περιορισμός των μεγάλων βάσεων μπορεί να κρύβει έστω και κάτι θετικό.

Η περίπτωση της Ελλάδας
Συναγωνιστές και συναγωνίστριες,
Η πολιτική των ΗΠΑ στη Μεσόγειο, αφορά άμεσα την Ελλάδα σαν βασικό ορμητήριο για πολεμικές επιχειρήσεις στην περιοχή. «Σας θεωρώ στρατηγικούς εταίρους», δήλωσε πρόσφατα ο Μπους στον Έλληνα πρωθυπουργό. Και είναι αλήθεια πως η Ελλάδα έκανε ότι μπορούσε για να κερδίσει αυτόν το χαρακτηρισμό, διαπραγματευόμενη τα πάντα. Από το κατάπτυστο σχέδιο Ανάν για την Κύπρο, μέχρι το αγκάθι του ονόματος της ΠΓΔΜ και από την πρόταση για «διαβαλκανικό κέντρο αντιτρομοκρατικής εκπαίδευσης», ως την επέκταση της Σούδας. Στα άμεσα ελληνικά κέρδη, από τις επισκέψεις στις ΗΠΑ, καταγράφονται η ανάληψη της εργοστασιακής υποστήριξης των οχημάτων του αμερικανικού στρατού που επιχειρούν στο Ιράκ, και η μεταφορά, με ελληνόκτητα πλοία, υλικού και στρατιωτικού προσωπικού στην περιοχή του Περσικού.

Σύμφωνα με παλιότερες δηλώσεις, η Ελληνική προσφορά στην εισβολή στο Ιράκ, ήταν η σημαντικότερη μετά της Βρετανίας και της Ισπανίας. Η Ελλάδα δεν πρόσφερε -ως τώρα- στρατεύματα, αλλά τη βάση της Σούδας, μία από τις πέντε μεγαλύτερες βάσεις των ΗΠΑ. Η βάση της Σούδας αποτελεί κλειδί για τον έλεγχο της ευρύτερης περιοχής καθώς συνδέεται επιχειρησιακά με τις Αγγλικές βάσεις στην Κύπρο, τη βάση στο Ινσιρλίκ της Τουρκίας και τις βάσεις στη Γερμανία. Χρησιμοποιήθηκε δε, σ’ όλες τις ιμπεριαλιστικές εκστρατείες των τελευταίων δεκαετιών, από τον Αραβοϊσραηλινό πόλεμο μέχρι την «Καταιγίδα της ερήμου», και από τον διαμελισμό της Γιουγκοσλαβίας και την επίθεση στο Αφγανιστάν, μέχρι τον πρόσφατο πόλεμο στο Ιράκ. Από δω εξορμούν οι αμερικανικοί για να βομβαρδίσουν αμάχους, κι εδώ επιστρέφουν μετά, αναστατώνοντας την πόλη με προκλήσεις και επιθέσεις εναντίον πολιτών.

Η ιστορία των αμερικανικών βάσεων στην Ελλάδα ξεκινά το 1953. 50 χρόνια τώρα οι Ελληνικές κυβερνήσεις, παρά την λαϊκή οργή παραχωρούν στους αμερικάνους τα πάντα. Όχι μόνο τις αμερικανικές βάσεις, αλλά και ένα στρατιωτικό σύμπλεγμα στην περιοχή των Χανίων, που περιλαμβάνει το ΝΑΤΟϊκό Πεδίο Βολής και εγκαταστάσεις αποθήκευσης καυσίμων και πυρομαχικών –ίσως και πυρηνικών. Προσφέρουν έτσι στις ΗΠΑ μια σειρά σημαντικές επιχειρησιακές δυνατότητες: Πτήσεις, συντήρηση και υποστήριξη αεροσκαφών ναυτικής συνεργασίας, αλλά και ηλεκτρονικών κατασκοπευτικών αεροσκαφών. Βάση για αεροσκάφη τάνκερ για ανεφοδιασμό των αεροσκαφών του 6ου στόλου, αποθήκευση, ναρκών και συμβατικών πυρομαχικών, καθώς και επικοινωνίες. Το νατοϊκό Πεδίο Βολής προσφέρει χώρο εκτόξευσης, θάλαμο επιχειρήσεων, αποθήκες πυραύλων και βλημάτων και ένα ισχυρό πλέγμα ραντάρ. Επί 36 χρόνια, λειτουργεί αδιάκοπα μολύνοντας την περιοχή, καθώς σπέρνει εκατοντάδες βλήματα με ολέθριες συνέπειες για την υγεία των κατοίκων, όπως την αύξηση των κρουσμάτων καρκίνου. Το συγκρότημα Σούδας (Suda Bay complex–Crete) τέλος, περιλαμβάνει αποθήκες πυρομαχικών, καυσίμων, βάση ανεφοδιασμού πλοίων και ειδική προβλήτα για εκφόρτωση και αποθήκευση πολεμικού υλικού, από την οποία συχνά περνούν πυρηνοκίνητα αεροπλανοφόρα που αφήνουν στη θάλασσα τα απόβλητα τους.

Στα πλαίσια της νέας πιο «ευέλικτης» δομής του ΝΑΤΟ που προωθούν οι ΗΠΑ και της αναβάθμισης της παρουσίας τους στη Μεσόγειο, η Ελλάδα χάνει το υποστρατηγείο του Τίρναβου, αλλά διατηρεί το Κέντρο Συνδυασμένων Αεροπορικών Επιχειρήσεων (CAOC) της Λάρισας, που σηματοδοτεί εκτός άλλων και την αμερικάνικη επικυριαρχία στο Αιγαίο. Με τα μέχρι τώρα ισχύοντα το στρατηγείο της Λάρισας -απαραίτητο ορμητήριο για τους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς στην Νοτιοανατολική Μεσόγειο και τα Βαλκάνια- μετατρέπεται ουσιαστικά σε υποστρατηγείο που θα υπάγεται στο ΝΑΤΟϊκό αεροπορικό στρατηγείο που μεταφέρεται από τη Νάπολη στη Σμύρνη. Βασικό ρόλο στη νέα δομή διατηρεί η Ιταλία, στην οποία παραμένει το κεντρικό στρατηγείο (Νάπολη) και το ναυτικό στρατηγείο, ενώ αναβαθμίζονται η Τουρκία, που αναλαμβάνει το αεροπορικό στρατηγείο που θα ελέγχει από τη Σμύρνη ολόκληρη τη Νότια Πτέρυγα του ΝΑΤΟ, αλλά υπό Αμερικανό διοικητή, και η Ισπανία, που θα έχει το στρατηγείο στρατού ξηράς.

ΝΑΤΟϊκό “Τρομοκρατικό” κέντρο η Σούδα
Σαν μεγάλη νίκη για την Ελλάδα παρουσιάζεται η απόφαση του ΝΑΤΟ το 2003 για τη δημιουργία ενός νέου «Κέντρου Εκπαίδευσης και Επιχειρήσεων Ναυτικής Αποτροπής» (Maritime Interdiction Operations Training Center – MIOTC) στη Σούδα. Πρόκειται για μια μονάδα που δημιουργείται για να «αντιμετωπιστούν οι νέες προκλήσεις ασφαλείας», όπως δήλωσε ο Αμερικανός υπουργός Άμυνας. Στην πραγματικότητα έχει να κάνει με την ιδιαίτερη σημασία για τις ΗΠΑ των θαλασσίων οδών. Η αύξηση των μηχανισμών ελέγχου των εμπορικών πλοίων και λιμανιών κατά τα πρότυπα των αεροπορικών μεταφορών, η δημιουργία πολυεθνικών δυνάμεων, για την επιτήρηση των θαλασσίων οδών, και η εντατικοποίηση της συνεργασίας Πολεμικών Ναυτικών και Λιμενικών – Ακτοφυλακών, είναι οι τάσεις που διαμορφώνονται παγκόσμια ως προς τη χρήση της ναυτικής ισχύος μετά τις 11 Σεπτέμβρη.

Πρόκειται για ένα μη καθορισμένο «κέντρο ναυτικής αποτροπής» που θα είναι υπεύθυνο για την διεξαγωγή επιχειρήσεων σε όλη τη Μεσόγειο, σε ότι αφορά την αντιμετώπιση της τρομοκρατίας και των άλλων «απειλών» με νηοψίες και με όλα τα μέσα που συνδέονται με τις επιχειρήσεις του Ναυτικού. Μια «αντιτρομοκρατική» μονάδα του ΝΑΤΟ θα εγκατασταθεί δίπλα στην αμερικανική σούπερ-βάση της Σούδας κι αυτό σύμφωνα με τον Έλληνα υπουργό Άμυνας, συνιστά επιτυχία καθώς «ήταν μια δύσκολη διαπραγμάτευση αφού η αρχική ανακατανομή εξαιρούσε πλήρως την Ελλάδα. Τελικά η συμφωνία ικανοποιεί πλήρως τα εθνικά συμφέροντα» Με τέτοιου τύπου δηλώσεις η κυβέρνηση προσπάθησε να παρουσιάσει την επέκταση της ξένης στρατιωτικής πολεμικής μηχανής στη χώρα μας σαν επιτυχία της «ισχυρής Ελλάδας» και νίκη για τα εθνικά μας συμφέροντα ενώ στην πραγματικότητα πρόκειται για βάθεμα της εξάρτησης και μεγαλύτερη εμπλοκή στις επικίνδυνες πολεμικές περιπέτειες των ιμπεριαλιστών και στον αμερικάνικο «αντιτρομοκρατικό» πόλεμο.

Από πλευράς διοίκησης το Κέντρο δεν θα ελέγχεται από τη Διοίκηση της Νάπολης, ούτε από το Ναυτικό στρατηγείο ή κάποια άλλη ευρωπαϊκή δομή του ΝΑΤΟ. Θα υπάγεται απευθείας στη συμμαχική διοίκηση μετατροπής (ACT), με στρατηγείο στη Βιρτζίνια των ΗΠΑ, που σύμφωνα με τη «νέα δομή» αποτελεί τυπικά ΝΑΤΟϊκό στρατηγείο, αλλά ουσιαστικά αυτονομείται, αφού ανώτατος διοικητής της είναι ο αρχηγός ΓΕΕΘΑ των ΗΠΑ. Δεν είναι σύμπτωση ότι και οι υπόλοιπες ΝΑΤΟϊκές μονάδες που θα εδρεύουν στην Ευρώπη και θα δίνουν απευθείας αναφορά στη Βιρτζίνια, βρίσκονται στο Βέλγιο τη Νορβηγία, την Πολωνία και την Πορτογαλία, χώρες παραδοσιακά φιλοαμερικανικές και εξαρτώμενες, ιδιαίτερα στο στρατιωτικό τομέα. Τελικά το Κέντρο της Σούδας θα ανήκει «στην Ελλάδα», όπως ισχυρίζεται η κυβέρνηση ή στο Γενικό Επιτελείο των ΗΠΑ; Και με ποιο δικαίωμα η κυβέρνηση μετατρέπει ελληνικό έδαφος σε «αντι-τρομοκρατική» βάση του αμερικανικού στρατού, όταν το ACT χαρακτηρίζεται επίσημα ως στρατηγείο «για την ασφάλεια των ΗΠΑ»;

Πριν δύο χρόνια οι Υπουργοί Άμυνας του ΝΑΤΟ, δήλωσαν ότι «πρέπει να αντιδρούμε γρήγορα και αποτελεσματικά, όπου η Συμμαχία θα αποφασίζει, στις προκλήσεις για την ασφάλειά μας απ’ όπου και αν προέρχονται, συμπεριλαμβανομένων των κινδύνων που προσθέτει η τρομοκρατία». Στα πλαίσια αυτά έγινε αναφορά στην «αντιτρομοκρατική δράση στη Μεσόγειο, που είναι γεμάτη κινδύνους και ασύμμετρες απειλές». Με ειδική παράγραφο στην «Active Endeavour», την ναυτική επιχείρηση της Συμμαχίας για τον εντοπισμό, την αποτροπή και την αποδιοργάνωση τρομοκρατικής δραστηριότητας στη Μεσόγειο, τονίζεται η «σημαντική συνεισφορά της Σούδας στην καταπολέμηση της τρομοκρατίας», και η ανάγκη να «αναβαθμιστεί» με το νέο ΝΑΤΟϊκό κέντρο. Δεν πάει πολύς καιρός που ο απερχόμενος γγ του ΝΑΤΟ δήλωνε «Σύμφωνα με το άρθρο 5 της Συνθήκης της Ουάσιγκτον, από την 11η Σεπτεμβρίου οι δυνάμεις του ΝΑΤΟ στη Μεσόγειο, οι οποίες περιλαμβάνουν και ελληνικές ναυτικές δυνάμεις, ελέγχουν τις θάλασσες. Και μέχρι σήμερα, πάνω από 35.000 πλοία ελέγχθηκαν στη Μεσόγειο, όπου υπάρχει πάντα τρομοκρατική απειλή. Χάρη σ’ αυτή την εκτεταμένη δραστηριότητα διακόπηκαν πολλές οδοί, οι οποίες σχετίζονταν με την παγκόσμια τρομοκρατία. Η νότια πτέρυγα του ΝΑΤΟ είναι αυτή τη στιγμή η πρώτη γραμμή του αγώνα μας και εδώ διαδραματίζει έναν πολύ σημαντικό ρόλο η Ελλάδα». Με άλλα λόγια Οι ΗΠΑ χρησιμοποιούν το ΝΑΤΟ και βέβαια την Ελλάδα για να μετατρέψουν τη Μεσόγειο σε αμερικανική λίμνη, αναβαθμίζοντας τις επιχειρησιακές του δυνατότητες και ακουμπώντας στη Βόρεια Αφρική και τη Μέση Ανατολή.
Τέλος ακόμα και στις ένοπλες δυνάμεις της χώρας μας γίνονται αλλαγές στα πλαίσια των αμερικανονατοϊκών απαιτήσεων για ευέλικτες ταχυκίνητες δυνάμεις. Το υπουργείο Εθνικής Άμυνας ανακοίνωσε πρόσφατα τη νέα Δομή των Ενόπλων Δυνάμεων. Η υπεράσπιση των συνόρων και της εθνικής ανεξαρτησίας της χώρας, αντικαθίσταται από το ΝΑΤΟϊκό δόγμα, ενισχύεται η ελληνική στρατιωτική παρουσία στις ανά τον κόσμο ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις –το ΝΑΤΟ ζητά για τις αποστολές του το 8% των Eνόπλων Δυνάμεων κάθε χώρας μέλους -και οι ελληνικές ένοπλες δυνάμεις μπαίνουν ολοκληρωτικά στη διάθεση του ΝΑΤΟ για την εξυπηρέτηση των αμερικανικών νεοταξικών σχεδιασμών. Είναι χαρακτηριστικό ότι σε σχετική ελληνική ανακοίνωση αναφέρεται καθαρά ότι «Εξασφαλίζονται οι απαραίτητες Δυνάμεις, Στρατηγεία και Μείζονες Σχηματισμοί, για την κάλυψη των υφιστάμενων απαιτήσεων προς εκπλήρωση των διεθνών υποχρεώσεων της χώρας. Αποτέλεσμα τούτου είναι να καθίσταται ενεργότερη η συμμετοχή των Ενόπλων Δυνάμεων στις πολυεθνικές επιχειρήσεις, γεγονός που αντανακλά στην ουσιαστική συμμετοχή της χώρας μας στις διαδικασίες και μηχανισμούς λήψης αποφάσεων, τόσο στο πλαίσιο του ΝΑΤΟ, όσο και στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης».

Έκφραση των συνεπειών της νέας στρατηγικής του ΝΑΤΟ είναι και η έξαρση των εξοπλιστικών προγραμμάτων. Το τεράστιο εξοπλιστικό πρόγραμμα της χώρας μας δεν έχει καμία σχέση με την άμυνα της. Οι προβλεπόμενες παραγγελίες που είναι καθορισμένες από τις ανάγκες του ΝΑΤΟ φέρνουν την Ελλάδα να κατέχει μια από τις υψηλότερες θέσεις στον κόσμο σε δαπάνες εξοπλισμού. Το ίδιο φυσικά παιχνίδι παίζει το ΝΑΤΟ και οι αμερικανικές πολεμικές βιομηχανίες με τη γειτονική Τουρκία.

Να ενωθούμε σε έναν κοινό αγώνα
Συναγωνιστές και συναγωνίστριες,
Η προσπάθεια μας ξεκίνησε πριν δύο χρόνια στην Κρήτη, όπου βρίσκεται μια από τις μεγαλύτερες αμερικάνικες βάσεις, πατάει όμως σε μια μακριά παράδοση αγώνων του λαού μας. Ξεκινήσαμε στα πλαίσια της αντίδρασης για τη χρήση της βάσης της Σούδας κατά την αμερικανοβρετανική επίθεση στο Ιράκ, συνεχίσαμε στην Θεσσαλονίκη τον Ιούνιο του 2003 και στις διαδικασίες του κινήματος τα επόμενα χρόνια (Παρίσι, Βομβάη, Λονδίνο), συναντηθήκαμε με το δίκτυο NO US BASES, που οργανώνει την επικοινωνία ανάμεσα σε αντιπολεμικά και αντιβασικά κινήματα από 41 χώρες του κόσμου. Η προσπάθειά μας δεν είναι εύκολη. Μπορεί να πατάει στα γνήσια φιλειρηνικά αισθήματα του λαού μας και να συναντιέται με την λαϊκή αγανάκτηση, αλλά έχει να αντιμετωπίσει την έλλειψη σταθερής συμμετοχής στο αντιβασικό κίνημα, και κυρίως την πολυδιάσπαση του αριστερού κινήματος στη χώρα μας, και τη σεχταριστική λογική κάποιων μερίδων του

Συναγωνιστές και συναγωνίστριες,
Ζούμε στην εποχή της νεοφιλελεύθερης καπιταλιστικής παγκοσμιοποίησης, του ιμπεριαλισμού και της Νέας Τάξης. Η βαθιά κρίση του καπιταλισμού θα οδηγεί όλο και συχνότερα στον πόλεμο. Στρατιωτικές βάσεις, υπερεξοπλισμοί και πυρηνικά, νέα κύματα απειλών από τις ΗΠΑ, ενάντια σε χώρες και λαούς, κατοχή στο Ιράκ, σφαγή στην Παλαιστίνη, εντάσεις σε Βαλκάνια, ελληνοτουρκικά, Κυπριακό, οξύνσεις μεταξύ ΗΠΑ και Ευρώπης, αποτυπώνουν τους κινδύνους. Η προσπάθεια στρατιωτικοποίησης του κόσμου από τους σχεδιασμούς του ΝΑΤΟ, του Πενταγώνου και των Υπουργών Άμυνας της Ε.Ε. πρέπει να ανακοπεί. Οι λαοί είναι η μόνη δύναμη που μπορεί να αντισταθεί στα σχέδια τους. Οι μαζικοί λαϊκοί αγώνες μπορούν να κηρύξουν το δικό τους προληπτικό πόλεμο απέναντι σ’ αυτό το σύστημα, που τυλίγει με τα στρατιωτικά του δίκτυα όλο τον πλανήτη.

Συναγωνιστές και συναγωνίστριες,
Οι αμερικανονατοϊκές βάσεις αποτελούν τεράστιο κίνδυνο για την ειρήνη και την ασφάλεια. Αποτελούν ορμητήρια πολέμου, όργανα κατάλυσης της ανεξαρτησίας κρατών, πηγές θανάτου και περιβαντολογικών κίνδυνων. Δεν έχουμε άλλο δρόμο παρά τον ανυποχώρητο, μαζικό, λαϊκό αγώνα για να φύγουν όλοι οι ξένοι στρατοί, να σταματήσει η κούρσα των εξοπλισμών και να απεμπλακούν οι χώρες μας από τα ιμπεριαλιστικά σχέδια. Είναι επιτακτικό να απλώσουμε τον αντιβασικό αγώνα στις χώρες μας και να μπολιάσουμε με τα αιτήματά του το αντιπολεμικό κίνημα.

Στη σημερινή συνάντηση μας, ελπίζουμε, πιστεύουμε και αισιοδοξούμε για την τεράστια δυναμική που μπορεί να αναπτυχθεί από το συντονισμό της δράσης μας. Μια Μεσόγειος, θάλασσα της ειρήνης και των δικαιωμάτων, δεν μπορεί παρά να είναι μια Μεσόγειος χωρίς ξένες βάσεις και στρατούς, χωρίς επεμβάσεις και εξοπλισμούς.

Σεμινάριο για τις βάσεις στο 4ο Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Φόρουμ

Τοποθέτηση της Συνέλευσης Χανίων του Ελληνικού Κοινωνικού Φόρουμ στο 4ο Ευρωπαϊκού Κοινωνικού Φόρουμ (Αθήνα Μάης 2006)

Συναγωνιστές και συναγωνίστριες,
Από την εποχή του Ψυχρού πολέμου, όταν ΝΑΤΟ και βάσεις διατηρούσαν μια «ισορροπία τρόμου» με την Σοβιετική Ένωση, έχουν αλλάξει πολλά. Όμως ο «νέος κόσμος» που υπόσχονταν η Νέα Τάξη Πραγμάτων κάθε άλλο παρά ένας κόσμος ειρήνης και δημοκρατίας είναι. Η Νέα Τάξη αποδείχτηκε Νέα Αταξία, κόσμος συγκρούσεων και πολέμων. Το ΝΑΤΟ, με επικεφαλής τις ΗΠΑ, από τον «ανθρωπιστικό πόλεμο» στη Γιουγκοσλαβία έφτασε με το «αντιτρομοκρατικό δόγμα» στο Αφγανιστάν, το Ιράκ, και τις πύλες του Ιράν. Η 11/9 ήταν η το ευκαιριακό πρόσχημα για την εξάπλωση ενός πολέμου με αόριστο χρονικό και τοπικό ορίζοντα. Ο άξονας «του κακού» περιλαμβάνει από λαϊκά απελευθερωτικά κινήματα, όπως το Παλαιστινιακό μέχρι «κράτη - ταραξίες» όπως το Ιράν, η Συρία, η Βόρεια Κορέα, το Σουδάν και ποιος ξέρει ποια ακόμα. Καθώς οι ΗΠΑ πλεονεκτούν στρατιωτικά σε σχέση με τους υπόλοιπους ιμπεριαλιστές, κυριαρχεί η φυγή προς τον πόλεμο. Έναν πόλεμο συνυφασμένο με τον γεωπολιτικό έλεγχο από τη Βόρεια Αφρική ως τον Καύκασο και τις νότιες δημοκρατίες της πρώην Σοβιετικής Ένωσης.
Με στόχο το φυσικό αέριο της Ευρασίας και τα πετρέλαια της Μέσης Ανατολής, αλλά και της Αφρικής που κατέχει το 10% των παγκόσμιων αποθεμάτων, στήνουν ένα τεράστιο στρατιωτικό δίχτυ. Βάσεις έχουν απλωθεί από τα Βαλκάνια ως τον Καύκασο, την Κεντρική Ασία, τη Μέση Ανατολή και την Ινδική χερσόνησο. Μεσόγειος, Μ. Ανατολή, Σουέζ, είναι σημεία στα οποία εστιάζεται η προσοχή των ΗΠΑ. Στην Κεντρική Ασία εγκαθιστούν βάσεις και προκεχωρημένα φυλάκια. Στην Κρήτη επεκτείνουν τη βάση της Σούδας. Στην Αφρική εγκαθιστούν σημεία ελέγχου. Στον Περσικό και την Αραβική Θάλασσα επεκτείνουν την παρουσία τους με βάσεις στο Ομάν, την Υεμένη, τα Αραβικά Εμιράτα, και στη Μαύρη Θάλασσα στήνουν ναυτικά αγκυροβόλια. Στην Ευρώπη περιορίζουν παλιές βάσεις και δημιουργούν νέες με τη ματιά στραμμένη Ανατολικά. Ήδη έχει συμφωνηθεί η εγκατάσταση βάσεων στη Βουλγαρία και τη Ρουμανία, συζητιέται η εγκατάσταση αντιπυραυλικών συστημάτων στην Πολωνία, γίνονται διαβουλεύσεις για τρεις ακόμα βάσεις στην Τουρκία και εγκαθίστανται σταθμοί ραντάρ στο Αζερμπαϊτζάν. Παράλληλα σε μια σειρά δημοκρατίες της πρώην ΕΣΣΔ, οι ΗΠΑ ενισχύουν εθνικιστικά κινήματα και οργανώνουν πραξικοπήματα για να επιβάλλουν υποτελείς κυβερνήσεις. Πιο νότια -ταυτόχρονα με την επιτάχυνση του «Μεσογειακού Διαλόγου»- στήνουν στρατιωτικές βάσεις στην Αλγερία, το Μαρόκο και την Τυνησία και ετοιμάζουν νέες εστίες έντασης, αισιοδοξώντας να αλλάξουν τον πολιτικό χάρτη, από το Μαρόκο ως τον Καύκασο.
Θα ήταν λάθος να θεωρήσουμε ότι η ΕΕ σέρνεται πίσω από αυτή την αμερικάνικη στρατιωτική κούρσα. Μπορεί οι ΗΠΑ να έχουν την πρωτοκαθεδρία, αλλά η ΕΕ αντιδρά ενεργά στην παρουσία των ΗΠΑ μέσα στην «αυλή» της. Το «ευρωπαϊκό δόγμα ασφάλειας» που παρουσίασε ο Σολάνα πριν 3 χρόνια είναι σαφές: «Χρειάζεται ν' αναπτύξουμε μια στρατηγική νοοτροπία, που να προωθεί την έγκαιρη, γρήγορη και όπου χρειάζεται στιβαρή επέμβαση». Την ίδια περίοδο ο Ευρωπαίος Επίτροπος Πασκάλ Λαμύ δήλωνε: «Μια οικονομική ένωση που διαρκώς αναπτύσσεται και στο πολιτικό επίπεδο πρέπει να έχει μια εξωτερική πολιτική και -για πρώτη φορά- έναν κοινό στρατό που να εξασφαλίζει ένα πολιτικό πλαίσιο αποτελεσματικό, το οποίο να υποστηρίξει την επέκταση των βιομηχανικών και χρηματιστικών κύκλων και υπηρεσιών». Η ραγδαία ανάπτυξη του ευρωπαϊκού στρατιωτικο-βιομηχανικού συμπλέγματος κόντρα στο αμερικανικό μονοπώλιο, και κυρίως ο ευρωστρατός -κομμάτι κι αυτός όπως και οι βάσεις της «ένοπλης παγκοσμιοποίησης»- αποτελούν προσπάθειες της ΕΕ να έχει σοβαρό λόγο σε περιοχές ζωτικές για τα ευρωπαϊκά κεφάλαια. Το -παγωμένο από το όχι των λαών- Ευρωσύνταγμα έμμεσα αναφέρει ότι η νέα αντίληψη για την «ασφάλεια» εμπεριέχει και στρατιωτικές επιχειρήσεις εκτός συνόρων. Η προσπάθεια στρατιωτικής ανεξαρτοποίησης της ΕΕ δεν είναι μια θετική εξέλιξη για τους λαούς της Ευρώπης. Αυτοί δεν έχουν να κερδίσουν τίποτα από τον ανταγωνισμό αμερικάνων και ευρωπαίων ιμπεριαλιστών για την επέκταση των ζωνών επιρροής τους.
Συναγωνιστές και συναγωνίστριες,
Το νέο αμερικανονατοϊκό πολεμικό δόγμα, έχει μια σειρά συνέπειες για τη χώρα μας. Ανάμεσά τους την πλήρη ΝΑΤΟποίηση του Αιγαίου, αλλά και την ενίσχυση της ελληνικής παρουσίας στις ανά τον κόσμο ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις (Βαλκάνια, Αφγανιστάν, ίσως και Ιράκ). Το μεγάλο εξοπλιστικό πρόγραμμα της Ελλάδα δεν έχει καμία σχέση με την άμυνα της, αλλά με αυτές τις ανάγκες του ΝΑΤΟ, και το ίδιο -προς δόξα των αμερικανικών και ευρωπαϊκών πολεμικών βιομηχανιών- ισχύει και για τη γειτονική Τουρκία. Η «στρατηγική συνεργασία» με την οποία μας «τίμησε» πρόσφατα ο Μπους, «μεταφράζεται» πρακτικά στην ανεπιφύλακτη υποστήριξη και την ενεργό συμμετοχή της ελληνικής κυβέρνησης στον «πόλεμο κατά της τρομοκρατίας». Η ελληνική κυβέρνηση κατά την τότε επίσκεψη στις ΗΠΑ εμφανίστηκε πρόθυμη να προσφέρει περισσότερα, στο Αφγανιστάν, το Ιράκ και στα σχέδια για το Ιράν.
Κλειδί αυτής της συνεργασίας είναι η ύπαρξη στην Κρήτη της βάσης της Σούδας και ο ρόλος της στους αμερικανικούς νεοταξικούς σχεδιασμούς. Σύμφωνα με τις HΠA, η Ελληνική προσφορά στον πόλεμο στο Ιράκ ήταν μεγάλη. Κατά τη διάρκεια της επίθεσης, από τη βάση της Σούδας -που παλιότερα έχει χαρακτηριστεί από τους αμερικάνους «51ο αστέρι της αστερόεσσας»- πέρασαν αμέτρητα πλοία, με χιλιάδες τόνους στρατιωτικό υλικό, και πραγματοποιήθηκαν πάνω από 1.500 πτήσεις πολεμικών αεροσκαφών.
Μετά το κλείσιμο -πριν χρόνια- των άλλων αμερικανικών βάσεων, και εκτός από μικρές νατοϊκές εγκαταστάσεις στο Άκτιο, τον Άραξο και τον Τίρναβο, η Σούδα είναι η κύρια αμερικάνικη βάση στην Ελλάδα, που λόγω της γεωστρατηγικής της θέσης αποτελεί κλειδί για τον έλεγχο της Μεσογείου. Εδώ και 50 χρόνια, από τον Αραβοϊσραηλινό πόλεμο και τον «Πόλεμο του Κόλπου», ως το διαμελισμό της Γιουγκοσλαβίας και την επίθεση σε Αφγανιστάν και Ιράκ -και παρά τη λαϊκή οργή- η Σούδα χρησιμοποιείται ενεργά στα σχέδια των ΗΠΑ στην περιοχή.
Δεν πρόκειται απλά για μια βάση, αλλά για ένα ολόκληρο στρατιωτικό σύμπλεγμα: Την αμερικάνικη αεροπορική βάση, το Νατοϊκό πεδίο βολής (NAMFI) και τη ναυτική βάση και τις αποθήκες του ΝΑΤΟ, που στην ουσία κατέχουν την ευρύτερη περιοχή της Σούδας, προσφέροντας στις ΗΠΑ σημαντικές επιχειρησιακές δυνατότητες: Πτήσεις, συντήρηση και υποστήριξη αεροσκαφών και ηλεκτρονική κατασκοπεία. Επικοινωνίες και ανεφοδιασμό του 6ου στόλου και των βομβαρδιστικών Β-52, καθώς και αποθήκευση, ναρκών και πυρομαχικών. Το νατοϊκό Πεδίο Βολής προσφέρει χώρο εκτόξευσης, θάλαμο επιχειρήσεων, αποθήκες πυραύλων καυσίμων και βλημάτων, καθώς και ένα ισχυρό πλέγμα ραντάρ. Τέλος το συγκρότημα Σούδας στο Μαράθι (Suda Bay complex–Crete) περιλαμβάνει εκτός από αποθήκες καυσίμων και πυρομαχικών, βάση ανεφοδιασμού πλοίων και ειδική προβλήτα για τον ελλιμενισμό πυρηνοκίνητων αεροπλανοφόρων και υποβρυχίων.
Η συμφωνία για την παραμονή της βάσης, ανανεώθηκε το 2001, όπως γινόταν και όλα τα προηγούμενα χρόνια, διαιωνίζοντας το καθεστώς υποτέλειας. Ερήμην του λαού, οι ελληνικές κυβερνήσεις αποδέχονται την ύπαρξη στη Σούδα ενός αμερικάνικου στρατιωτικού κρατιδίου, που χρησιμοποιείται ελεύθερα από τα στρατιωτικά αεροσκάφη, και το προσωπικό των ΗΠΑ». Ήδη η προηγούμενη κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ έδωσε μόνιμη άδεια για μεταστάθμευση απεριόριστου αριθμού πολεμικών αεροσκαφών, και τίποτα δεν μας κάνει να πιστεύουμε ότι η σημερινή κυβέρνηση της ΝΔ -γνωστή για το φιλοαμερικανισμό της- αναίρεσε οποιαδήποτε τέτοια άδεια. Το αντίθετο μάλιστα, πιθανότερο είναι να την έχει επεκτείνει.
Απαιτούμε να μάθουμε την αλήθεια. Τι δεσμεύσεις ανέλαβε η Ελλάδα -κατά την πρόσφατη επίθεση της Κοντολίζα Ράις- σχετικά με τη σχεδιαζόμενη επίθεση στο Ιράν; Περνούν από τη Σούδα με προορισμό το Γκουαντανάμο, αεροπλάνα τις CIA; Υπάρχουν πυρηνικά και επικίνδυνα χημικά όπλα στις αμερικανονατοϊκές αποθήκες της Σούδας; Στην ευρύτερη περιοχή υπάρχει μια «περιβαλλοντική τρύπα». Έρευνες εμφανίζουν αύξηση της θνησιμότητας από καρκίνο, τα βλήματα που δοκιμάζονται στο Πεδίο Βολής, εγκυμονούν μεγάλους κινδύνους, ενώ έχει καταγγελθεί και διακίνηση τοξικών αποβλήτων. Τι γίνονται τα απόβλητα των πυρηνοκίνητων αεροπλανοφόρων και υποβρυχίων που ελλιμενίζονται στη Σούδα; Που είναι οι μετρήσεις που είναι υποχρεωτικό να γίνονται συχνά στο θαλάσσιο χώρο; Για πόσο καιρό ακόμα οι αμερικανονατοϊκές εγκαταστάσεις θα αποτελούν άβατο για τα ελληνικά κλιμάκια ελέγχου, όπως ορίζει η αποικιοκρατικού χαρακτήρα συμφωνία με τις ΗΠΑ;
Δεκάδες ερωτήματα θα μπορούσαμε να θέσουμε και δεκάδες περιστατικά να αναφέρουμε, για την ασύδοτη παρουσία των αμερικάνικων στρατιωτικών δυνάμεων. Επιθέσεις εις βάρος πολιτών, μετατροπή της πόλης μας σε θέρετρο εκτόνωσης μεθυσμένων στρατιωτών, κατοχή στην ουσία μιας πανέμορφης περιοχής –όπως είναι ο κόλπος της Σούδας, με ότι αυτά σημαίνουν για την αξιοπρέπεια του λαού μας, αλλά και για την τοπική οικονομία. Κι όλα αυτά οι Χανιώτες τα βλέπουν σχεδόν καθημερινά παρά την προσπάθεια από μια σειρά τοπικούς παράγοντες - ανάμεσά τους και οι τοπικοί βουλευτές των δύο μεγάλων κομμάτων- να δημιουργήσουν κοινωνικά ερείσματα για την αποδοχή αυτής της κατάστασης.
Συναγωνιστές και συναγωνίστριες,
Δεν πάει πολύς καιρός που ο απερχόμενος γγ του ΝΑΤΟ δήλωνε «Η νότια πτέρυγα του ΝΑΤΟ είναι η πρώτη γραμμή του αγώνα μας και εδώ διαδραματίζει έναν πολύ σημαντικό ρόλο η Ελλάδα». Η αναφορά του είχε να κάνει συγκεκριμένα με τη Σούδα της οποίας η σημαντική συνεισφορά τονίζεται και στα πλαίσια της «Active Endeavour», της ναυτικής «αντιτρομοκρατικής» επιχείρησης της Συμμαχίας στη Μεσόγειο. Οι ΗΠΑ χρησιμοποιώντας το ΝΑΤΟ για να μετατρέψουν τη Μεσόγειο σε αμερικανική λίμνη, αναβαθμίζουν τη βάση της Σούδας με την εγκατάσταση του «Κέντρου Εκπαίδευσης και Επιχειρήσεων Ναυτικής Αποτροπής» (Maritime Interdiction Operations Training Center – MIOTC). Πρόκειται για μια στρατιωτική μονάδα που έχει να κάνει με την ιδιαίτερη σημασία των θαλασσίων οδών. Η αύξηση των μηχανισμών ελέγχου των εμπορικών πλοίων και λιμανιών και η δημιουργία πολυεθνικών δυνάμεων για την επιτήρηση των θαλασσίων οδών, είναι ανάμεσα στις τάσεις που διαμορφώνονται παγκόσμια μετά τις 11 Σεπτέμβρη.
Αρμοδιότητά του κέντρου θα είναι η αντιμετώπιση της τρομοκρατίας, και η επιλογή της Σούδας για την εγκατάσταση του έχει τα πλεονεκτήματα της εκμετάλλευσης των υπολοίπων στρατιωτικών μονάδων στην περιοχή, και της εγγύτητας με την περιοχή επιχειρησιακού ενδιαφέροντος του ναυτικού σκέλους της Δύναμης Ταχείας Αντίδρασης (Μέση Ανατολή, Β. Αφρική, Υποσαχάρια Αφρική). Από πλευράς διοίκησης θα ελέγχεται απευθείας από τη συμμαχική διοίκηση μετατροπής (ACT) στις ΗΠΑ, που αποτελεί τυπικά ΝΑΤΟϊκή δομή, αλλά χαρακτηρίζεται επίσημα στρατηγείο «για την ασφάλεια των ΗΠΑ» και διοικείται από τον αμερικανό αρχηγό ΓΕΕΘΑ. Δεν είναι σύμπτωση ότι και οι άλλες ΝΑΤΟϊκές μονάδες που θα εδρεύουν στην Ευρώπη και θα δίνουν απευθείας αναφορά στις ΗΠΑ, βρίσκονται στο Βέλγιο, την Πολωνία και την Πορτογαλία, χώρες παραδοσιακά φιλοαμερικανικές και εξαρτώμενες, ιδιαίτερα στο στρατιωτικό τομέα.
Την ώρα που η ξένη στρατιωτική πολεμική μηχανή στη χώρα μας επεκτείνεται και βαθαίνει η εξάρτηση, είναι τραγικό οι ελληνικές κυβερνήσεις να πανηγυρίζουν για «εθνική νίκη», και ο τέως Υπουργός Άμυνας να δηλώνει περήφανος που «στη χώρα μας, θα υπάρχει μία βάση, από την οποία η Ελλάδα θα έχει μια συνολική εποπτεία της δράσης του ΝΑΤΟ στη Μεσόγειο»! Πρόκειται πράγματι για αναβάθμιση της Ελλάδας, αναβάθμιση, σε βάση της νεοταξικής τρομοκρατίας που την εμπλέκει βαθύτερα στην «αντιτρομοκρατική σταυροφορία» των ΗΠΑ και τη μετατρέπει σε «κόκκινο πανί» για την ευρύτερη περιοχή και τους λαούς της. Όσο θωρακίζεται το «κράτος» των Αμερικανών στη Σούδα, τόσο θα δυναμώνουν η λαϊκή κατακραυγή και οι φωνές ότι είναι ανεπιθύμητοι στον τόπο μας. Όσο ΠΑΣΟΚ και ΝΔ σιωπούν, αποδέχονται ή στηρίζουν τέτοιες αποφάσεις στο όνομα του ρεαλισμού και αναπαράγουν τη μοιρολατρία και την υποτέλεια, τόσο θα καταγγέλλονται ως πολιτικά υπόλογοι. Ο λαός της Κρήτης, αλλά και όλης της Ελλάδας, όπως δε νομιμοποίησε ποτέ μέχρι τώρα στη συνείδησή του, τη λειτουργία της Βάσης της Σούδας και την ΑμερικανοΝΑΤΟϊκή παρουσία στη χώρα μας έτσι και τώρα θα αντισταθεί στη δημιουργία του νέου «αντιτρομοκρατικού» Κέντρου.
Συναγωνιστές και συναγωνίστριες
Ζούμε στην εποχή της νεοφιλελεύθερης καπιταλιστικής παγκοσμιοποίησης, του ιμπεριαλισμού και της Νέας Τάξης. Η βαθιά κρίση του καπιταλισμού θα οδηγεί όλο και συχνότερα στον πόλεμο. Στρατιωτικές βάσεις και υπερεξοπλισμοί, νέα κύματα απειλών ενάντια σε χώρες και λαούς, κατοχή στο Ιράκ, σφαγή στην Παλαιστίνη, και στην περιοχή μας: εντάσεις σε Βαλκάνια, ελληνοτουρκικά, Κυπριακό, αποτυπώνουν τους κινδύνους.
Οι στρατιωτικές βάσεις αποτελούν τεράστιο κίνδυνο για την ειρήνη και την ασφάλεια. Αποτελούν ορμητήρια πολέμου, όργανα κατάλυσης της ανεξαρτησίας κρατών, πηγές θανάτου και περιβαντολογικών κίνδυνων. Δεν έχουμε άλλο δρόμο παρά την ανυποχώρητη πάλη ενάντια στον νεοφιλελευθερισμό που γεννά τον πόλεμο. Δεν έχουμε άλλο δρόμο παρά τον μαζικό, λαϊκό αγώνα για να φύγουν όλοι οι ξένοι στρατοί, να σταματήσει η κούρσα των εξοπλισμών και να απεμπλακούν οι χώρες μας από τα πολεμικά σχέδια. Η προσπάθεια στρατιωτικοποίησης του πλανήτη από τους σχεδιασμούς του ΝΑΤΟ, του Πενταγώνου και των Υπουργών Άμυνας της Ε.Ε. πρέπει να ανακοπεί. Οι λαοί πρέπει να κηρύξουν το δικό τους πόλεμο ενάντια σ’ αυτό το σύστημα, που τυλίγει με τα στρατιωτικά του δίχτυα τον πλανήτη.
Πιστεύουμε στην τεράστια δυναμική που μπορεί να αναπτυχθεί από το συντονισμό και τη συνεργασία των αντιβασικών δυνάμεων. Είναι ανάγκη να συζητήσουμε, να ανταλλάξουμε εμπειρίες και να συντονίσουμε τη πάλη μας. Να θέσουμε στόχους, και να δούμε κοινές δράσεις για το επόμενο διάστημα. Δράσεις που σε κάθε χώρα να συνδέουν το τοπικό και το εθνικό με το γενικότερο ρόλο των βάσεων σε Ευρώπη και κόσμο, στα πλαίσια της Παγκοσμιοποίησης. Πιστεύουμε πως μπορούμε να σχεδιάσουμε για τη χρονιά που έρχεται μια διεθνή κινητοποίηση ενάντια στην παρουσία και την επέκταση των αμερικανονατοϊκών και των άλλων ξένων στρατιωτικών βάσεων.
Συναγωνιστές και συναγωνίστριες
Ένας άλλος κόσμος, κόσμος ειρήνης και δικαιωμάτων, δεν μπορεί παρά να είναι ένας κόσμος χωρίς ξένες βάσεις και στρατούς, χωρίς επεμβάσεις και εξοπλισμούς.

Βάσεις και περιβάλλον

Τοποθέτηση της Συνέλευσης Χανίων του Ελληνικού Κοινωνικού Φόρουμ (Ιούνιος 2003)
ΟΙ ΒΑΣΕΙΣ ΤΟΥ ΘΑΝΑΤΟΥ ΕΙΝΑΙ ΕΔΩ. ΚΑΡΚΙΝΟΣ, ΜΟΛΥΝΣΗ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΑΟΡΙΣΤΟΛΟΓΙΕΣ ΚΑΙ ΥΠΕΚΦΥΓΕΣ ΑΠΕΙΛΟΥΝ ΤΗΝ ΥΓΕΙΑ ΚΑΙ ΤΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ

Μπορεί το μεγάλο θέμα να είναι πως θα παλέψουμε για να φύγουν οι βάσεις - ορμητήριο των φονιάδων, αλλά εξίσου σημαντικές είναι και οι επιπτώσεις στην υγεία και στο περιβάλλον. Η κυβέρνηση Σημίτη, αλλά και όλες οι κυβερνήσεις των τελευταίων 50 χρόνων είναι υπόλογες στον ελληνικό λαό, όχι μόνο γιατί μετατρέπουν τη χώρα σε ιμπεριαλιστικό ορμητήριο, αλλά και γιατί υποθηκεύουν την υγεία και το μέλλον μας. Η κυβέρνηση όμως σφυρίζει αδιάφορα. Τι είπε ο κ. Αποστολίδης στην τελευταία του επίσκεψη στα Χανιά; "Η πολιτική και η στρατιωτική ηγεσία, επαγρυπνούν, διότι κανείς δεν μπορεί να παίξει με ζητήματα του περιβάλλοντος, της υγείας και της ασφάλειας". Μια από τις πολλές εξευμενιστικές δηλώσεις που έχουν γίνει τα τελευταία χρόνια, χωρίς όμως να προσκομίζονται αποδείξεις. Είναι όμως έτσι τα πράγματα; Επίσημα στόματα σε ιδιωτικές συζητήσεις επιβεβαιώνουν την εξάπλωση του καρκίνου, αλλά επιδημιολογικές μελέτες δεν γίνονται. Πολλοί γνωρίζουν ότι γίνεται διακίνηση τοξικών αποβλήτων αλλά οι απόπειρες ελέγχου εμποδίζονται.
Κράτος εν κράτει η αμερικανική βάση, όπου κανείς δεν γνωρίζει τις ακριβείς δραστηριότητες. Οι κάτοικοι βλέπουν τα πλοία να πηγαινοέρχονται και όλοι υποψιάζονται τις σοβαρές συνέπειες. Έρευνες έχουν γίνει αλλά τα συμπεράσματά έχουν μείνει στο περιθώριο.
Η πρώτη έρευνα
Οι πρώτες ενδείξεις για τις επιπτώσεις στο περιβάλλον εμφανίζονται το 1979. Τότε εκβράστηκαν στον Κόλπο της Κισσάμου μεγάλες ποσότητες νεκρών ψαριών. Σύμφωνα με έρευνα του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης "Τα περισσότερα ήταν ημιθανή, με μειωμένες αντιδράσεις στα εξωτερικά ερεθίσματα. Υπολογίστηκε ότι μέχρι τα μέσα Οκτωβρίου εκβράστηκαν συνολικά 5 έως 6 τόνοι ψάρια με σοβαρές αλλοιώσεις». Παρόμοια περιστατικά έχουν εμφανιστεί και σε άλλες περιοχές των Χανίων την δεκαετία του ‘80 του ‘90 αλλά και πιο πρόσφατα. Τι έγινε όμως αυτή η έρευνα; Ουδέποτε δημοσιεύτηκε και ποτέ δεν εισακούστηκε το αίτημα για διεξαγωγή υδροβιολογικών ερευνών.
Πρωτιά σε θανάτους
Και αν κάποιος θεωρεί ότι τα νεκρά ψάρια οφείλονται σε άλλα αίτια, μία άλλη έρευνα από το 1994 έρχεται να αποδείξει πως η κατάσταση είναι πιο σοβαρή. Σε συμπόσιο ογκολογικής παθολογίας, του Πανεπιστημίου Κρήτης και της Ελληνικής Αντικαρκινικής Εταιρείας εμφανίστηκαν στοιχεία σοκ. Η παρουσίαση των συμπερασμάτων της έρευνας έγινε από τον καθηγητή βιοστατιστικής του Πανεπιστημίου Κρήτης, κ. Γιάννη Βλαχονικολή, στο πλαίσιο του προγράμματος καταγραφής καρκίνου Κρήτης, που είχε χρηματοδοτηθεί από την ΕΟΚ. Σε σύνολο 4.801 κατοίκων που ασθενούσαν ή απεβίωσαν από διάφορες μορφές καρκίνου το 1992, η κατανομή ανά 100.000 γενικού πληθυσμού παρουσιάζει τεράστιες αποκλίσεις.

Νομός Άντρες Γυναίκες Μέσος όρος
Λασιθίου 858 720 703
Ηρακλείου 907 809 862
Ρεθύμνου 1029 631 839
Χανίων 1183 881 1014

Δεν είναι μόνο η μεγάλη απόκλιση των Χανίων από τους άλλους νομούς αλλά και η τεράστια διαφορά των ποσοστών θνησιμότητας στην Κρήτη σε σχέση με την υπόλοιπη χώρα. Ο καρκίνος μπορεί να σχετίζεται με τις συνήθειες ζωής, τη διατροφή και το περιβάλλον. Όσον αφορά τις πρώτες παραμέτρους οι διαφοροποιήσεις μεταξύ των νομών της Κρήτης είναι ελάχιστες και από έρευνες έχει διαπιστωθεί πως και τα ποσοστά της Κρήτης δεν θα έπρεπε να είναι υψηλότερα σε σχέση με την υπόλοιπη χώρα αφού η περιοχή μας διατηρεί την υγιεινή μεσογειακή διατροφή. Όταν όμως περνάμε στην παράμετρο του περιβάλλοντος υπάρχει μία ουσιαστική διαφορά, κι αυτή είναι η ύπαρξη του αμερικανονατοϊκού συμπλέγματος, που ξεσκεπάζεται ως ο αποφασιστικός παράγοντας θανάτων στην περιοχή. Και αντί μετά την έρευνα αυτή να παρθούν μέτρα, σταμάτησε να χρηματοδοτείται το πρόγραμμα καταγραφής καρκίνου. Δεν δίνονται στοιχεία γύρω από τις καρκινοπάθειες και σύμφωνα με ανεπίσημες δηλώσεις γιατρού του ΠΕΠΑΓΝΗ υπάρχει σχετική απαγόρευση, στο Νομό Χανίων για λόγους Εθνικής Ασφάλειας!
Και αν αυτά είναι παλιά υπάρχουν και νεώτερα. Σε πρόσφατη μελέτη του γιατρού Kυ. Kατριτζιδάκη που υπηρετεί στο Περιφερειακό Iατρείο Kαλυβών, εμφανίζονται αυξημένα -σε σχέση με την υπόλοιπη χώρα- τα ποσοστά θανάτων από καρκίνο στις Kαλύβες και τα γύρω χωριά. Στην περιοχή αυτή η επάρατη νόσος σκοτώνει ολοένα και μικρότερες ηλικίες και ως επί το πλείστον γυναίκες. Η έρευνα στην οποία καταγράφηκε η θνησιμότητα από καρκίνο τα τελευταία 35 χρόνια καταλήγει στο συμπέρασμα ότι η αύξηση των θανάτων κατά 50% είναι μεν μικρότερη από αυτήν που αντιλαμβάνεται το κοινό (το οποίο εκτιμούσε ότι φτάνει το 80%) αλλά είναι στατιστικά σημαντική. Από την έρευνα “φαίνεται ότι έχουμε ανώτερη θνησιμότητα στις Kαλύβες από καρκίνο, σε σχέση με την υπόλοιπη Eλλάδα. Aπαντώντας σε ερώτηση για το ρόλο που μπορεί να παίζει η βάση της Σούδας, ο κ. Kατριτζιδάκης, δεν το αποκλείει: “Mπορεί κανείς να υποψιαστεί σαφώς ότι ρόλο παίζει και η βάση της Σούδας, αλλά για να μπορέσει να το τεκμηριώσει επιστημονικά χρειάζονται καλά σχεδιασμένες μελέτες που είναι λίγο δύσκολο να γίνουνε”.

Σκόρπια βλήματα στη θάλασσα
Όμως τα στοιχεία δεν έχουν τελειωμό. Οι ρίψεις πυραύλων σε ασκήσεις από το Πεδίο Βολής και από τη βάση εγκυμονούν πολλούς κινδύνους. Κι όμως, ο διοικητής της Βάσης δηλώνει περήφανος, που η πρώτη ρίψη πυρηνοκίνητου πυραύλου Πάτριοτ σε όλη την Ευρώπη έγινε στην Σούδα το 1999. Οι χρησιμοποιημένοι πύραυλοι δεν περισυλλέγονται παρά τις αοριστολογίες περί του αντιθέτου. Ανέλκυση γίνεται μόνο σε λίγες περιπτώσεις όχι βέβαια από ενδιαφέρον για το περιβάλλον αλλά για την διαφύλαξη της τεχνογνωσίας. Έτσι εκατοντάδες βλήματα πολλά από τα οποία φωτογράφησαν τα μέλη του Χανιώτικου Συλλόγου «Φίλοι του βυθού», για πρώτη φορά πριν δύο χρόνια, παραμένουν διάσπαρτα στη θάλασσα και τις ακτές. Ποιος μπορεί να διαβεβαιώσει ότι δεν είναι επικίνδυνα; Μόνο οι πύραυλοι τύπου LANCE που επί 20 χρόνια έπεφταν στην θάλασσα των Χανίων περιέχουν 200 λίτρα UDMH, ποσότητα που ανάλογα με τον καιρό μπορεί να μολύνει έκταση μέχρι 28 τετραγωνικά χιλιόμετρα στην ξηρά, ενώ στη θάλασσα πολλαπλασιάζεται η τοξικότητα και η έκταση της μόλυνσης.
Έρευνες για άλλες περιοχές όπου υπάρχουν παρόμοιες δραστηριότητες, αποδεικνύουν τις ολέθριες συνέπειες. Σύμφωνα με την έκθεση "Η κατάσταση του περιβάλλοντος στην Ελλάδα" της οργάνωσης "Μεσόγειος SOS", έρευνα της περιβαλλοντικής υπηρεσίας του ΝΑΤΟ, στα αεροδρόμια που χρησιμοποιεί διαπιστώνει πως το εξαιρετικά τοξικό χημικό τριτοχλωραιδυλένιο που απορροφάται γρήγορα από τον υδροφόρο ορίζοντα βρίσκεται σε περιεκτικότητα 0,5% στο χώμα του σημείου απόρριψης του και 0,1% σε δείγματα νερού κοντά στις βάσεις. Ανάμεσα στις βάσεις που αναφέρονται, συγκαταλέγεται και η Σούδα. Μήπως έτσι εξηγείται γιατί οι στρατιώτες των Βάσεων καταναλώνουν νερό που φέρνουν από άλλες περιοχές; Σύμφωνα με την ίδια έκθεση, ρύπανση προκαλούν και οι πτήσεις πολεμικών αεροπλάνων πετούν χαμηλά πάνω από τα Χανιά και καίνε έως και 40.000 λίτρα κηροζίνη την ώρα. Από την άλλη, μετρήσεις του ινστιτούτου MUSORB, που ασχολείται με την ηλεκτρονική ρύπανση, δείχνουν ότι η ηλεκτρομαγνητική μόλυνση στις Γούρνες Ηρακλείου ήταν 9 φορές μεγαλύτερη από το όριο που έχουν θέσει όχι οι Ελληνικές Αρχές αλλά το Αμερικάνικο Ινστιτούτο Προδιαγραφών (ΑΝSI).
Αν θέλουμε να δούμε συγκεκριμένα τις περιοχές απ’ όπου έφυγαν οι βάσεις, όπως το Ελληνικό και οι Γούρνες θα πρέπει να παρατηρήσουμε πως η απουσία μετρήσεων δημιουργεί ένα σκοτεινό τοπίο σχετικά με την τοξική ρύπανση που έμεινε πίσω. Είναι ενδεικτικό πως μετά την αποχώρηση των Αμερικανών από το Ελληνικό δεν έγιναν έρευνες για ρύπανση στον χώρο. Όπως αναφέρει ο Ν. Κατσαρός (διευθυντής ερευνών στο Δημόκριτο) μπορούσαν να είχαν αφήσει πίσω τους όχι μόνο κλοφέν αλλά και χημικά αέρια και ένα σωρό άλλα». Κι όμως δεν έγινε καμία μέτρηση παρ’ όλο που δημοσιεύματα στον ξένο τύπο αναφέρουν ότι από όπου έφυγαν οι αμερικανικές βάσεις άφησαν πίσω τους και μια μικρή οικολογική καταστροφή. Τα παραδείγματα είναι πολλά: Το 2000 η Greenpeace απομάκρυνε από μια πρώην αμερικανική βάση στις Φιλιππίνες μετασχηματιστή από τον οποίο διέρρεαν τοξικές ουσίες. Μετά την αποχώρηση των αμερικάνων από τις βάσεις Κλαρκ και Σούμπιτς των Φιλιππινών άφησαν πίσω τους υψηλές συγκεντρώσεις του τοξικού εντομοκτόνου dieldrin στους υπόγειους υδροφορείς και PCB (κλοφέν) στο έδαφος. Τέλος η κυβέρνηση του Παναμά και περιβαλλοντικές οργανώσεις συνεχίζουν να πιέζουν τις ΗΠΑ για την απορρύπανση των πρώην βάσεών τους καθώς μελέτη έδειξε ότι η περιοχή μολύνθηκε με απεμπλουτισμένο ουράνιο.

Παράνομα τοξικά απόβλητα
Τον Απρίλη του 2003 ο νομάρχης Χανίων κατήγγειλε παράνομη εισαγωγή τοξικών και επικίνδυνων αποβλήτων στην βάση της Σούδας από το αμερικάνικο πολεμικό ναυτικό, παρουσιάζοντας επίσημα έγγραφα που στάλθηκαν στη Νομαρχία από εταιρείες διαχείρισης ζητώντας άδεια να τα μεταφέρουν.
Η αρχή έγινε στις 18 Μαρτίου 2003 όταν γνωστή εταιρία που διαθέτει άδεια για διαχείριση επικίνδυνων αποβλήτων, ζήτησε να μεταφέρει από τη βάση του Μαραθίου ένα κοντέινερ που επισήμως περιείχε 2,5 τόνους στουπιά, που είχαν ξεφορτωθεί στο Μαράθι από πολεμικό πλοίο. Επειδή είχε δοθεί άδεια και από το ΥΠΕΧΩΔΕ, το φορτίο τελικά μεταφέρθηκε με τελικό προορισμό τη Γερμανία. Άλλη εταιρεία ζήτησε άδεια για μεταφορά 50 τόνων τοξικών υλικών που περιείχαν και βαρέα μέταλλα, τα οποία εκφορτώθηκαν από αμερικανικό φορτηγό πλοίο. Ερευνώντας η νομαρχία διαπίστωσε πως ακόμη μια γερμανική εταιρεία, ζητούσε άδεια για μεταφορά 45 τόνων επικίνδυνων υλικών για τα οποία είχε πλήρη άγνοια η Νομαρχία, από την αεροπορική βάση στο Μουζουρά. Ο νόμος υποχρεώνει τη βάση να τηρεί Μητρώο Παραγωγής Επικίνδυνων Υλικών και να ενημερώνει τις νομαρχιακές υπηρεσίες, κάτι που δεν έγινε.
Πρόσφατα η νομαρχία ανακοίνωσε ότι το αρμόδιο Κλιμάκιο Ελέγχου Περιβάλλοντος επέβαλε στην αμερικανική βάση το ανώτατο πρόστιμο για παράνομη εισαγωγή των επικίνδυνων αποβλήτων, ύψους 280.000 ευρώ (95.410.093 δρχ.). Το κλιμάκιο αυτό επιχείρησε αυτοψία στη ναυτική και στην αεροπορική βάση έχοντας άδεια από το Γενικό Επιτελείο Εθνικής Άμυνας. Όμως αυτό δεν έγινε, αφού από τη βάση τούς ενημέρωσαν ότι μπορούσαν να μπουν στις βάσεις λίγα μόνο μέλη του.
Και αν αυτά είναι τα γνωστά στοιχεία, σίγουρα η αλήθεια είναι χειρότερη. Η μεταφορά ή αποθήκευση και εισαγωγή τοξικών και επικίνδυνων αποβλήτων στη χώρα μας από αμερικανικά πλοία δεν προβλέπεται από καμιά συμφωνία, ούτε από την ελληνική νομοθεσία.
Τη διακίνηση αποβλήτων μέσω της αμερικανικής βάσης παραδέχεται και το Γενικό Επιτελείο Ναυτικού, το οποίο υποστηρίζει ότι «τα απόβλητα διακινούνται με βάση τις κείμενες διατάξεις ασφαλείας» και ότι «μέχρι σήμερα δεν έχει παρουσιαστεί ρύπανση». Σύμφωνα με το ΓΕΝ «Στη Ναυτική Βάση της Σούδας λειτουργούν σύγχρονες εγκαταστάσεις βιολογικού καθαρισμού και δύο επίγειοι τηλεμετρικοί σταθμοί, συνδεδεμένοι με την Ελληνική Επιτροπή Ατομικής Ενέργειας, και εκτελούνται ανελλιπώς μετρήσεις για εντοπισμό ραδιενεργών υλικών και ενδεχόμενης μόλυνσης, χωρίς μέχρι σήμερα να έχει παρουσιαστεί καμία ρύπανση». Αν πράγματι αυτοί οι σταθμοί υπάρχουν γιατί ποτέ δεν έδωσαν αποτελέσματα μετρήσεων στη δημοσιότητα; Αν όχι στις ανησυχίες του χανιώτικου λαού γιατί τουλάχιστον δεν απαντούν στον Δήμο Σούδας που ζητάει στοιχεία;
Στην τελευταία παράγραφο της ανακοίνωσης, το ΓΕΝ παραδέχεται ότι γίνεται διακίνηση αποβλήτων, αναφέροντας χαρακτηριστικά: «Τέλος, τα όποια απόβλητα δημιουργηθούν από εργασίες που σχετίζονται με καθαρισμούς χώρων πολεμικών πλοίων, διακινούνται σύμφωνα με τις κείμενες διατάξεις ασφαλείας και τους περιβαλλοντικούς κανονισμούς του ΥΠΕΧΩΔΕ, χωρίς να δημιουργούν περιβαλλοντικούς κινδύνους στην ευρύτερη περιοχή».
Η έκφραση «καθαρισμός χώρων πολεμικών πλοίων» δεν είναι ακίνδυνη καθώς κρύβει το γεγονός ότι η περιοχή της Σούδας εκτός από βάση ανεφοδιασμού της πολεμικής μηχανής των HΠA, έχει μετατραπεί και σε χώρο υποδοχής επικίνδυνων αποβλήτων. Παρ’ όλο που οι σχετικές πληροφορίες ποτέ δεν επιβεβαιώνονται φαίνεται πως στην περιοχή καθαρίζονται άρματα μάχης, που έχουν συμμετάσχει σε πολεμικές επιχειρήσεις σε περιοχές, όπου έγινε χρήση βλημάτων απεμπλουτισμένου ουρανίου, και τα ραδιενεργά απόβλητα διοχετεύονται στη θάλασσα.
Δεν είναι πολύ μακρινή ιστορία οι συνέπειες από τη χρήση βλημάτων απεμπλουτισμένου ουρανίου στους βομβαρδισμούς στη Γιουγκοσλαβία και στο Ιράκ.
Να θυμίσουμε μόνο μερικά χαρακτηριστικά στοιχεία που αποκαλύφθηκαν το 2001:
Οι ένοπλες δυνάμεις αναζητούν τα υπολείμματα δύο τανκς και τα βλήματα απεμπλουτισμένου ουρανίου που ερίφθησαν εναντίον τους, καταστρέφοντάς τα, την άνοιξη του 1984, στο Πεδίο Βολής Αγχιάλου. Πάνω από 40.000 βλήματα απεμπλουτισμένου ουρανίου, που θεωρούνται ύποπτα για πρόκληση καρκίνου και λευχαιμίας έχουν χρησιμοποιηθεί από το ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό σε ασκήσεις τα τελευταία 10 χρόνια. Η Ελλάδα διαθέτει και σήμερα 10.000 τέτοια βλήματα που βρίσκονται αποθηκευμένα στις αποθήκες των ναυστάθμων της Σαλαμίνας και της Σούδας. Ο Υπουργός εθνικής άμυνας που ρωτήθηκε αν το ελληνικό οπλοστάσιο έχει τέτοια όπλα, απέφυγε να απαντήσει.

Μία … χαμένη πυρηνική βόμβα
Αν ακόμα δεν ανησυχούμε αρκετά ας δούμε μια ακόμα αποκάλυψη: Το Νοέμβρη του 1999 το Βήμα αποκαλύπτει το χάρτη των «χαμένων βομβών», με τα σημεία στα οποία «χάθηκαν» πυρηνικές βόμβες από διερχόμενα πλοία και αεροσκάφη ή από πυρηνικά υποβρύχια που θάφτηκαν στο βυθό μαζί με το περιεχόμενό τους. Στο χάρτη αυτό καταγράφεται η «απώλεια» μιας πυρηνικής βόμβας νότια της Κρήτης από ένα σκάφος απ’ αυτά που συχνά ελλιμενίζονται στη Σούδα. Έκτοτε παραμένει εκεί, αποτελώντας μόνιμη απειλή, που μεγαλώνει καθώς διαβρώνονται τα μέταλλα του περιβλήματός της.
Δεν είναι όμως μόνο οι κίνδυνοι πυρηνικού ατυχήματος από την «χαμένη βόμβα», αλλά και οι συχνές διελεύσεις και τον ελλιμενισμό, στη Σούδα, αμερικάνικων πυρηνοκίνητων σκαφών. Τα ατυχήματα δεν είναι σπάνια. Ως τώρα έχουν καταγραφεί δεκάδες σε πυρηνικούς σταθμούς και στρατιωτικές εγκαταστάσεις.
Σύμφωνα με τον Θαν. Γεράνιο αναπληρωτή καθηγητή του Τομέα Πυρηνικής Φυσικής του Πανεπιστημίου της Αθήνας, τα πυρηνοκίνητα αεροπλανοφόρα που ελλιμενίζονται στη Σούδα, ακόμα κι αν δεν μεταφέρουν πυρηνικούς πυραύλους, ουσιαστικά ισοδυναμούν με την εγκατάσταση πυρηνικών αντιδραστήρων στη χώρα μας καθώς το κάθε ένα από αυτά χρησιμοποιεί για την προώθησή του δύο πυρηνικούς αντιδραστήρες, με ισχύ έως 100 μεγαβάτ. Οι πιθανότητες ατυχήματος είναι περισσότερες από αυτές που χαρακτηρίζουν τους γνωστούς αντιδραστήρες για ηλεκτροπαραγωγή, γιατί λειτουργούν σε ακραίες συνθήκες, και η «καρδιά» τους περιέχει ουράνιο ή πλουτώνιο σε αυξημένο βαθμό εμπλουτισμού, ίσο με αυτόν των πυρηνικών κεφαλών (δηλαδή κοντά στο 100%, ενώ οι πολιτικοί αντιδραστήρες, είναι στο 3%).
Κατηγορηματικός για τις επιπτώσεις από τη διέλευση και τον ελλιμενισμό πυρηνοκίνητων πλοίων είναι και ο πυρηνικός φυσικός του Δημόκριτου Ανδρέας Θεοφίλου: «Έχει αποδειχτεί ότι όσες φορές έρχονται πυρηνοκίνητα υποβρύχια υπάρχει αυξημένη ραδιενέργεια καθώς κινούνται με πυρηνικούς αντιδραστήρες των οποίων τα βραχύβια απόβλητα δεν μπορεί να τα κρατάνε και να τα πάνε στην Αμερική, όποτε γυρίσει εκεί το υποβρύχιο. Αρκετά από αυτά ρίχνονται στη θάλασσα». Σε ερώτηση αν στον κόλπο της Σούδας υπάρχει μεγάλη μόλυνση αναφέρει: «Όχι πάντοτε. Μόνο όταν ελλιμενίζονται πυρηνικά υποβρύχια ή γίνονται ασκήσεις με βλήματα απεμπλουτισμένου ουρανίου. Όταν τελειώσουν οι ασκήσεις δεν παραμένει η μόλυνση γι’ αυτό και οι μετρήσεις πρέπει να γίνονται κατά τη διάρκεια της παρουσίας των πλοίων ή των ασκήσεων.
Πρόσφατα ο διευθυντής ερευνών του «Δημόκριτου» Νίκος Κατσαρός, τόνισε πως οι ασθένειες, μετά τον πόλεμο, θα αποτελούν καθημερινότητα, τονίζοντας ότι τα οπλικά συστήματα επηρεάζουν το κλίμα και τις εγκεφαλικές λειτουργίες και ζήτησε να γίνουν μετρήσεις στη Σούδα, απ' όπου τους τελευταίους μήνες πέρασαν υποβρύχια και αντιτορπιλικά που είχαν πυρηνικό εξοπλισμό ή μετέφεραν πυρηνικά όπλα. Σύμφωνα με δηλώσεις του ίδιου: «σε ότι αφορά τα πυρηνοκίνητα υποβρύχια με βάση τη συμφωνία που έχει υπογραφεί, θα πρέπει να ενημερώνουν δύο ημέρες πριν για τον ελλιμενισμό τους, έτσι ώστε κλιμάκιο της επιτροπής ατομικής ενέργειας να ελέγχει τα νερά, πριν φτάσει το πλοίο και μετά που θα φύγει. Aυτό δεν μπορώ να βεβαιώσω αν γίνεται. Ξέρω όμως ότι δεν υπάρχει κανένα δελτίο Τύπου από την επιτροπή ενέργειας ή άλλο φορέα, ο οποίος θα ενημερώνει τους πολίτες αν όλα βαίνουν καλώς στον ελλιμενισμό και στον απόπλου των πυρηνοκίνητων πλοίων, που ενδεχόμενα σε κάποιες περιοχές ή στα εθνικά ύδατα όπως έχει συμβεί πολλές φορές στο παρελθόν, να διοχετεύουν τα πυρηνικά τους απόβλητα». Σχετικά με έναν ενδεχόμενο κίνδυνο ατυχήματος ο καθηγητής τονίζει: «Σε περίπτωση ατυχήματος θα μολυνθεί ολόκληρη περιοχή και για μεγάλο χρονικό διάστημα. Aν υπάρξει εκροή ραδιενέργειας, ή έκρηξη κάποιας πυρηνικής συσκευής, ο κίνδυνος είναι πολύ μεγάλος. Eξάλλου κανείς δεν μπορεί να αποκλείσει κάποιο ατύχημα ανάλογο με αυτό που έγινε με το Kουρσκ». Σε ερώτηση αν είναι ενήμεροι οι επιστήμονες για την ύπαρξη πυρηνικών στη βάση της Σούδας λέει: «Δεν υπάρχει καμία πληροφόρηση για το τι υλικά μεταφέρουν, τι κίνδυνοι υπάρχουν και τι ενδεχόμενο υπάρχει να μολυνθεί η περιοχή. Kανείς επίσης δεν ενημερώνει για τους κίνδυνους ατυχήματος».
Όσο για την ενημέρωση της Ελληνικής κυβέρνησης: Όταν ρωτήθηκε ο υπουργός Εθνικής Άμυνας σχετικά με τα μέτρα πρόληψης ή αντιμετώπισης ατυχήματος η αντίδρασή του, ξάφνιασε. Όχι επειδή είπε ότι «έχουν ληφθεί όλα τα αναγκαία μέτρα», αλλά γιατί δήλωσε άγνοια για το αν πυρηνοκίνητα υποβρύχια έχουν «πιάσει» Σούδα τον καιρό αυτό. Και όμως, σύμφωνα με στοιχεία του ΓΕΝ, που δημοσίευσαν οι εφημερίδες, το τελευταίο δίμηνο, πριν την επίθεση στο Ιράκ, κατέπλευσαν στη Σούδα τουλάχιστον πέντε πυρηνοκίνητα υποβρύχια. Μάλλον όμως ο υπουργός δεν διαβάζει εφημερίδες. Την ίδια στιγμή οι κάτοικοι έχουν “μαύρα μεσάνυχτα” και οι αρμόδιες εθνικές ελεγκτικές υπηρεσίες δεν μπορούν να πραγματοποιήσουν κανένα έλεγχο στη βάση καθώς αυτή αποτελεί άβατο όπως ορίζει το αποικιοκρατικό καθεστώς της σύμβασης. Είναι χαρακτηριστική η δήλωση του Ν. Κατσαρού ότι οι αμερικανικές βάσεις «είναι ένα κλειστό κουτί», όπου οι Αμερικανοί απαγορεύουν να γίνουν οποιασδήποτε μορφής μετρήσεις».
Σύμφωνα με άρθρο του καθηγητή Θ. Γεράνιου το 1999: μετά την απομάκρυνση το 1989 των πυρηνικών πυραύλων μέσου και μικρού βεληνεκούς από την Ευρώπη, το πυρηνικό οπλοστάσιο μεταφέρθηκε σε πλοία και υποβρύχια και μετακινείται διαρκώς αυξάνοντας τον κίνδυνο ατυχήματος. Η απώλεια πυρηνικών όπλων και πυρηνικών αντιδραστήρων δεν είναι σπάνιο φαινόμενο. Πάνω από 50 τέτοιες περιπτώσεις έχουν γίνει γνωστές και παραμένει άγνωστος ο πραγματικός αριθμός. Είναι δε ακόμη νωρίς για μια συνολική θεώρηση των επιπτώσεων από τα ατυχήματα αυτά, καθώς τα πραγματικά προβλήματα θα αρχίσουν όταν θα αρχίσει η διάβρωση του περιβλήματος του αντιδραστήρα και θα έχουμε διάχυση ραδιενεργών. Αν κανείς προσθέσει και τη ρίψη πυρηνικών κεφαλών στον βυθό, άλλοτε από λάθος, άλλοτε σκόπιμα, τότε ο κίνδυνος μεγαλώνει ακόμη περισσότερο. Γιατί ο πλέον σύντομος και ανέξοδος τρόπος ανανέωσης παλαιού πυρηνικού οπλοστασίου είναι η καταβύθισή του στη θάλασσα.»

Έφυγαν πυρηνικά που... δεν είχαμε
Ο ραδιενεργός όμως κίνδυνος δεν προέρχεται μόνο από τη διέλευση και τον ελλιμενισμό πυρηνοκίνητων σκαφών. Δεκαετίες ολόκληρες βρίσκονταν αποθηκευμένες στον Άραξο πυρηνικές βόμβες, καθώς τα νατοϊκά επιχειρησιακά σχέδια προέβλεπαν σε περίοδο κρίσεως μεταστάθμευση αεροσκαφών για να «φορτώσουν» από εκεί τις βόμβες! Και το εξοργιστικό είναι ότι η αιτιολογία με την οποία ζητήθηκε (και τελικά έγινε) η απομάκρυνσή τους, ήταν η άρνηση των ΗΠΑ να διαθέσουν δωρεάν στην Ελλάδα τα απαραίτητα για τη μεταφορά πυρηνικών βομβών ειδικά μαχητικά F-16! Επισήμως το ΝΑΤΟ δεν αντέδρασε στο ελληνικό αίτημα για την απομάκρυνσή. Νατοϊκές πηγές ωστόσο επεσήμαναν ότι με τη συμμετοχή της στο ΝΑΤΟ η Ελλάδα έχει υποχρεώσεις και μία από αυτές είναι να διατηρεί πυρηνική δύναμη κρούσης. Τελικά μετά από διαπραγματεύσεις το Γενάρη του 2001 τα πυρηνικά που κατά τη κυβέρνηση ...δεν είχαμε και ...δεν ήταν αποθηκευμένα από τις αρχές της δεκαετίας του ’60 σε υπόγειες αποθήκες στο αμερικανικό τμήμα του αεροδρομίου του Άραξου μεταφέρθηκαν στην Ιταλία. Παρ' όλα τα κατά καιρούς επίσημα «δεν», οι αμερικάνοι μετέφεραν τις 11 φέρουσες πυρηνικές κεφαλές βόμβες (πληροφορίες ανέβαζαν κατά πολύ τον αριθμό) σα να μη συνέβαινε τίποτα μέσα από τους κεντρικούς δρόμους της Πάτρας. Την ίδια στιγμή, ο υπουργός Άμυνας και ο κυβερνητικός εκπρόσωπος απέφυγαν να απαντήσουν επί της ουσίας στις ερωτήσεις, δίνοντας έμφαση στην «πολιτική της Ελλάδας», που είναι αντίθετη στη χρήση πυρηνικών. Κι αν η ύπαρξη πυρηνικών στον Άραξο, όπως και σε βάσεις των ΗΠΑ στη Βόρειο Ελλάδα και σε βουνό κοντά στην Ελευσίνα μέχρι τα μέσα του '80 έγινε γνωστή μόνο μετά την απομάκρυνσή τους, ποιος είναι αυτός που θα διαβεβαιώσει ή θα εγγυηθεί πως δεν υπάρχουν και αλλού;

Περιμένοντας απαντήσεις και αντίστοιχες ενέργειες
Το μεταπολιτευτικό σύνθημα "Έξω οι Βάσεις του Θανάτου" μπορεί να αναφέρεται πιο συχνά στην χρήση των Βάσεων σε πολέμους, αλλά από ότι δείχνουν τα γεγονότα ο θάνατος χτυπάει πρώτα την πόρτα μας εδώ στα Χανιά, ενώ και τα δημοκρατικά μας δικαιώματα βρίσκονται σε καραντίνα ελέω ετεροδικίας. Τώρα πια, μετά από μία εποχή μαρασμού του κινήματος το σύνθημα ξαναέρχεται στην επικαιρότητα όσο ποτέ άλλοτε. Δηλώσεις έχουμε ακούσει αρκετές αλλά δικαιοσύνη δεν έχει αποδοθεί, στοιχεία υπάρχουν αλλά παραμένουν κρυφά για λόγους "Εθνικής Ασφάλειας". Ο θάνατος από την μόλυνση και η περιστολή δημοκρατικών δικαιωμάτων δεν επηρεάζει επιλεκτικά τους πολίτες ενός τόπου αλλά συλλογικά. Συλλογική λοιπόν πρέπει να είναι και η απάντηση.

Η βάση της Σούδας

Κείμενο της Συνέλευσης Χανίων του Ελληνικού Κοινωνικού Φόρουμ (Ιούνιος 2003)

Η ΒΑΣΗ ΤΗΣ ΣΟΥΔΑΣ: Καθεστώς - Ρόλος – Συνέπειες

Η βάση της Σούδας είναι σήμερα η μοναδική αμιγώς αμερικανική βάση στην Ελλάδα, μετά το κλείσιμο των βάσεων του Ελληνικού, της Νέας Μάκρης και των Γουρνών Ηρακλείου. Αποτελεί τη σημαντικότερη βάση των Αμερικάνων στη Μεσόγειο και έχει στρατηγική σημασία για τα ιμπεριαλιστικά τους σχέδια στην περιοχή με τα πλούσια κοιτάσματα πετρελαίου. Η Κρήτη, το αβύθιστο αεροπλανοφόρο στη καρδιά της Μεσογείου, προσφέρεται ως ορμητήριο του Αμερικάνικου στόλου για επιχειρήσεις σε οποιαδήποτε κατεύθυνση.
Η βάση της Σούδας συνδέεται επιχειρησιακά με τις Αγγλικές βάσεις της Κύπρου και μαζί με τις εγκαταστάσεις ραντάρ στη Ζήρο Λασιθίου αποτελεί έναν ενιαίο ιστό με τη βάση στο Ινσιρλίκ της Τουρκίας και τις αμερικάνικες βάσεις στη Γερμανία.
Η Κρήτη αποτελεί την επιθετική αιχμή του ιμπεριαλιστικού δόρατος και όχι μόνο. Οι βάσεις της Σούδας αποτελούν μέρος του παγκόσμιου δικτύου αμερικανικών διευκολύνσεων, που τους εξασφαλίζει δυνατότητα επέμβασης σε οποιοδήποτε σημείο του πλανήτη. Οι Αμερικανοί με τον κυνισμό που τους διακρίνει, δεν κρύβουν την τεράστια σημασία που έχει γι’ αυτούς η Κρήτη. Αυτό προκύπτει από σωρεία δηλώσεων που έχουν κάνει κατά καιρούς αμερικάνοι αξιωματούχοι, με αποκορύφωμα την θρασύτατη δήλωση του διοικητή της βάσης Ηρακλείου το 1973, ότι η Κρήτη αποτελεί το 51ο αστέρι της αστερόεσσας.
Στα Χανιά όμως δεν είναι μόνο η βάση της Σούδας, αλλά ένα ολόκληρο αμερικανονατοϊκό σύμπλεγμα που έχει στρατιωτικοποιήσει πλήρως την περιοχή του Ακρωτηρίου και του όρμου της Σούδας.
Το στρατιωτικό αυτό σύμπλεγμα αποτελείται:

• Από την αμερικάνικη αεροπορική βάση στο Μουζουρά.
• Από το Νατοϊκό πεδίο βολής Κρήτης (NAMFI) στο Ακρωτήρι.
• Από τη ναυτική βάση στο Μαράθι, περιλαμβανομένου του κρηπιδώματος Κ-14, για τον ελλιμενισμό πυρηνοκίνητων αεροπλανοφόρων και υποβρυχίων.
• Και από τις εγκαταστάσεις αποθήκευσης καυσίμων και πυρομαχικών (ΝΑΤΟ) σε υπόγειες στοές στο Μαράθι, όπου πιθανόν είναι αποθηκευμένα και πυρηνικά όπλα.

Εδώ και 50 χρόνια οι ελληνικές κυβερνήσεις έδωσαν απλόχερα και παρά την αντίθεση του Κρητικού και γενικότερα του Ελληνικού λαού, στους αμερικανονατοϊκούς, γη, θάλασσα και αέρα για την υλοποίηση των ιμπεριαλιστικών σχεδίων τους και την πραγματοποίηση επιθέσεων ενάντια στους λαούς της περιοχής. Από δω εξορμούν ή ανεφοδιάζονται αμερικάνικα πλοία και αεροπλάνα για να βομβαρδίσουν αμάχους. Εδώ έρχονται μετά από κάθε επιχείρηση, ναύτες και πιλότοι βουτηγμένοι στο αίμα, για να «ξεκουραστούν» και να «ξεχαρμανιάσουν», μετατρέποντας την πόλη των Χανίων σε απέραντη Τρούμπα.

H αεροπορική βάση της Σούδας κατασκευάστηκε, με βάση το «νόμο περί στρατιωτικών ευκολιών» που υπογράφηκε το 1953 μαζί με την αεροπορική βάση του Ελληνικού, τη βάση ναυτικών επικοινωνιών στη Νέα Μάκρη και τη βάση τηλεπικοινωνιών στις Γούρνες Ηρακλείου που ήταν οι 4 καθαρά αμερικάνικες βάσεις.
Οι δραστηριότητες και αποστολές της βάσης της Σούδας περιγράφονται για πρώτη φορά στη συμφωνία του 1983 που υπέγραψε η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ (νόμος 1403/83) και συμπυκνώνουν παλιότερες διμερείς, απόρρητες ή μη, διευθετήσεις μεταξύ ΗΠΑ και Ελλάδας.
Μετά το κλείσιμο των βάσεων του Ελληνικού και των Γουρνών Ηρακλείου, οι δραστηριότητές τους μεταφέρθηκαν κι αυτές στη Σούδα, όπως προβλεπόταν στις συμφωνίες.
Έτσι σήμερα οι επιχειρησιακές δυνατότητες της αεροπορικής βάσης της Σούδας είναι οι ακόλουθες

• Λειτουργίες πτήσεων, συντήρηση και υποστήριξη των αεροσκαφών ναυτικής συνεργασίας. Έχει παραχωρηθεί ο βόρειος βρόχος του πολεμικού αεροδρομίου Σούδας, έκταση και υποδομή για πλήρη υποστήριξη.
• Στάθμευση, διεξαγωγή πτήσεων, συντήρηση και υποστήριξη των αεροσκαφών ηλεκτρονικής αναγνώρισης (κατασκοπείας) και επεξεργασία των στοιχείων στο έδαφος, αναγνώριση δηλαδή όλων των ηλεκτρονικών εκπομπών στη περιοχή, καταγραφή τους και επεξεργασία σε ειδική τράπεζα πληροφοριών.
• Λειτουργίες πτήσεων, συντήρηση και υποστήριξη αερομεταφορών, περιλαμβανομένων αεροσκαφών ανεφοδιασμού. Η Σούδα αποτελεί τη σημαντικότερη βάση για τα αεροσκάφη τάνκερ για τον ανεφοδιασμό εν πτήσει των αεροσκαφών του 6ου στόλου, των βαρέων βομβαρδιστικών Β-52 και άλλων αεροσκαφών παρακολούθησης.
• Χρησιμοποίηση του αεροδρομίου σαν εναλλακτικού για τα αεροσκάφη των αεροπλανοφόρων, σε περιπτώσεις ανάγκης.
• Εναποθήκευση, συντήρηση και συναρμολόγηση ναρκών. Οι αμερικάνοι, διατηρούν πάντα ένα απόθεμα ναρκών στη Σούδα για τις επιχειρησιακές ανάγκες του 6ου Στόλου.
• Εναποθήκευση και συντήρηση συμβατικών πυρομαχικών. Υπάρχουν αποθήκες πυρομαχικών όπου έχουν αποθηκευτεί πυρομαχικά για τις ανάγκες των αεροσκαφών, που επιχειρούν από τα αεροπλανοφόρα
• Επικοινωνίες. Οι αμερικάνοι διαθέτουν στη βάση της Σούδας ασύρματες επικοινωνίες για να επικοινωνούν με τα πλοία και αεροσκάφη του 6ου στόλου. Έρευνα, ανάλυση και διαβίβαση στοιχείων που λαμβάνουν από δορυφόρους. Υπηρεσίες ραδιοφώνου και τηλεόρασης. Οι Ελληνικές κυβερνήσεις έχουν διαθέσει επαρκείς συχνότητες για την αποστολή της αεροπορικής βάσης.
• Δραστηριότητες διοικητικής και εφοδιαστικής υποστήριξης. Η βάση χρησιμοποιείται σαν ενδιάμεσος σταθμός για τον εφοδιασμό του αμερικάνικου στόλου σε υλικά και μέσα που μεταφέρονται με αεροσκάφη στα αεροπλανοφόρα ή με ελικόπτερα στα άλλα πλοία. Ακόμα και για τις ανάγκες του προσωπικού, η Σούδα αποτελεί τον ενδιάμεσο σταθμό και υπάρχουν γι’ αυτό το σκοπό εγκαταστάσεις στρατωνισμού.

Η Δημιουργία του Πεδίου Βολής Κρήτης στο Ακρωτήρι, ήταν αποτέλεσμα της κρίσης των πυραύλων στη Κούβα, το 1962. Η τότε κυβέρνηση Καραμανλή δέχτηκε το αίτημα των ΗΠΑ για ίδρυση Πεδίου Βολής για την εκπαίδευση προσωπικού που χειριζόταν πυραυλικά συστήματα του ΝΑΤΟ που μπορούσαν να φέρουν πυρηνικές κεφαλές. Οι εγκαταστάσεις του εκτείνονται σε διάφορα σημεία του Ακρωτηρίου και περιλαμβάνουν το χώρο εκτόξευσης και τον θάλαμο επιχειρήσεων αποθήκες πυραύλων, καυσίμων και αντιαεροπορικών βλημάτων, το σταθμό περισυλλογής στόχων, το στρατωνισμό του προσωπικού και διοικητική υποστήριξη, καθώς και ένα ισχυρότατο πλέγμα ραντάρ που εκτείνεται σε όλη τη βόρεια Κρήτη και ελέγχει όλο το κρητικό πέλαγος και τον εναέριο χώρο μέχρι την Αθήνα. Στο Π.Β.Κ εκπαιδεύονται μονάδες της Ελλάδας και των ΗΠΑ αλλά και μονάδες άλλων χωρών μελών του ΝΑΤΟ, όπως της Γερμανίας, της Ολλανδίας, του Βελγίου και της Δανίας.
Η λειτουργία του άρχισε το 1967, εκπαιδεύοντας προσωπικό του ΝΑΤΟ σε πυραυλικά συστήματα εδάφους – εδάφους και εδάφους – αέρος τύπου ΛΑΝΣ, ΧΩΚ, ΝΙΚΗ και σε αντιαεροπορικά συστήματα. Τα τελευταία χρόνια τα παλιά και ξεπερασμένα συστήματα έχουν αντικατασταθεί με τα σύγχρονα Rolland, Sting, Naval και Patriot . Επί 36 ολόκληρα χρόνια το Πεδίο Βολής Κρήτης λειτουργεί αδιάκοπα έχοντας προκαλέσει τεράστια μόλυνση στην περιοχή, ενώ εκατοντάδες βλήματα και υπολείμματα βλημάτων βρίσκονται διάσπαρτα, ακόμα και στα χωράφια του Ακρωτηρίου με ολέθριες συνέπειες για το περιβάλλον και την υγεία των κατοίκων της περιοχής.

Ήδη από τη δεκαετία του ’50, στα πλαίσια της ένταξης της χώρας στο ΝΑΤΟ έχει δημιουργηθεί στον κόλπο της Σούδας, το λεγόμενο συγκρότημα Σούδας (Suda Bay complex–Crete) που περιλαμβάνει τη «Διεύθυνση πυρομαχικών ΝΑΤΟ», δηλαδή αποθήκες πυρομαχικών, τη «Διεύθυνση Καυσίμων ΝΑΤΟ», δηλαδή αποθήκες καυσίμων, βάση ανεφοδιασμού πλοίων και βάση στο Μαράθι με ειδική προβλήτα για εκφόρτωση και αποθήκευση πολεμικού υλικού στις αποθήκες που βρίσκονται εκεί. Οι εγκαταστάσεις αυτές εξυπηρετούν κατά πρώτο λόγο το αμερικάνικο ναυτικό και δευτερευόντως τα άλλα κράτη – μέλη του ΝΑΤΟ.
Το κρηπίδωμα Κ-14 ήταν μια παλιά προβλήτα που χρησιμοποιούσε το αμερικάνικο, βρετανικό και ελληνικό πολεμικό Ναυτικό, στα πλαίσια της κοινής υποδομής του ΝΑΤΟ, για ανεφοδιασμό των πλοίων σε καύσιμα και πυρομαχικά. Μετά την ανάπτυξη των Βρετανικών βάσεων στη Κύπρο, οι Βρετανοί αποσύρθηκαν από το τομέα των πυρομαχικών και κράτησαν το 6% του ποσοστού των καυσίμων των αποθηκών, οι Αμερικάνοι το 70% και το Ελληνικό Ναυτικό το 24%.
Το 1994 υπογράφηκε νέα συμφωνία από τον τότε διοικητή ναυτικών δυνάμεων των ΗΠΑ στην Ευρώπη και τον αρχηγό ΓΕΝ, που αντιπροσώπευαν τις κυβερνήσεις ΗΠΑ και Ελλάδας. Ήταν η συμφωνία που έψαχνε στα αρχεία του Υπουργείου Εξωτερικών, ο υφυπουργός Λοβέρδος για να ενημερωθεί, όπως ομολόγησε ο ίδιος στη Βουλή. Η συμφωνία προβλέπει την παραχώρηση στρατιωτικών διευκολύνσεων στην «ασφαλέστερη βάση της Μεσογείου» όπως χαρακτηρίζουν το κόλπο της Σούδας οι αμερικανοί.
Στη συμφωνία δε γίνεται λόγος για ΝΑΤΟϊκές δυνάμεις, παρά μόνο για χρήση του κρηπιδώματος από αμερικανικά πολεμικά πλοία. Μετά την ανακατασκευή του το Κ-14 έχει μήκος 300 μέτρα, πλάτος 100 και χρησιμοποιείται για τον ελλιμενισμό αμερικάνικων πυρηνοκίνητων αεροπλανοφόρων και υποβρυχίων, τα οποία συχνά πηγαινοέρχονται τα τελευταία χρόνια, αφήνοντας στη θάλασσα τα πυρηνικά τους απόβλητα. Στην ουσία το Κ-14 ανήκει στους αμερικανούς και είναι αυτοί που δίνουν άδεια για τον ελλιμενισμό άλλων ΝΑΤΟϊκών σκαφών.
Κατά τα άλλα το Ελληνικό Ναυτικό είναι υπεύθυνο για τον έλεγχο, τη λειτουργία, τη συντήρηση και την ασφάλεια της εγκατάστασης. Δηλαδή και τους φυλάμε και πληρώνουμε και τα έξοδα συντήρησης!!
Μετά την 11η Σεπτεμβρίου, το λιμάνι της Σούδας ορίστηκε ως κέντρο προκεχωρημένου ανεφοδιασμού του ΝΑΤΟ. Μέσα σε ένα εξάμηνο από την 11η Σεπτεμβρίου πέρασαν από τη Σούδα πάνω από 450 νατοϊκά πολεμικά πλοία, αναφέρει σε ανακοίνωσή του ο διοικητής του Ναυστάθμου Κρήτης και συνεχίζει: «το γεγονός αυτό έκανε κι εμάς (δηλαδή την ελληνική κυβέρνηση) να προγραμματίσουμε και να εκτελέσουμε αρκετά έργα, ιδιαίτερα στην περιοχή Μαράθι, με σκοπό να υποστηρίξουν όλα αυτά τα πλοία που καταφθάνουν, σε καύσιμα και γενικότερα θέματα ανεφοδιασμού», και πρόσθεσε με περηφάνια: «έτσι η Σούδα αυτή τη στιγμή έχει μια μεγάλη ανάπτυξη και δεν είναι περίεργο που ο πρόεδρος των ΗΠΑ, μιλώντας πρόσφατα στην ομογένεια, αναφέρθηκε στη Σούδα της Κρήτης. Δεν είναι τυχαίο. Είναι απόρροια όλων αυτών των ενεργειών και του πόσο νευραλγικός είναι ο κόλπος της Σούδας για όλη την Ευρώπη», κατέληξε γεμάτος «εθνική υπερηφάνεια» ο κύριος διοικητής..
Είναι πάντως γεγονός ότι οι Αμερικανοί ακόμα και δια στόματος του προέδρου τους, σε κάθε ευκαιρία τονίζουν δημόσια και απροκάλυπτα, την τεράστια σημασία που έχει γι’ αυτούς και τα σχέδιά τους, η βάση της Σούδας. Μόλις την προηγούμενη βδομάδα μάθαμε ότι στη Σύνοδο των υπουργών άμυνας του ΝΑΤΟ, αποφασίστηκε, στα πλαίσια του παγκοσμιοποιημένου ΝΑΤΟ, η αναδιάταξη των στρατηγείων και η ίδρυση ναυτικού στρατηγείου στη Σούδα.
Το 2001 οι αμερικανοί απαίτησαν και η κυβέρνηση Σημίτη δέχτηκε την υπογραφή νέας συμφωνίας για το νομικό καθεστώς των αμερικάνικων δυνάμεων στην Ελλάδα. Η Συνολική Τεχνική Συμφωνία όπως ονομάστηκε υπογράφηκε τον Ιούνιο του 2001 στις Βρυξέλλες από τους Υπουργούς Εξωτερικών Παπανδρέου και Πάουελ.
Με την υπογραφή της συμφωνίας αυτής η ελληνική κυβέρνηση εκτός του ότι διαιωνίζει το καθεστώς της υποτέλειας και διασφαλίζει την ασύδοτη και έξω από τους νόμους του Ελληνικού κράτους παρουσία των αμερικάνικων στρατιωτικών δυνάμεων στο ελληνικό έδαφος με τα διάφορα προνόμια (ετεροδικία, φοροαπαλλαγές, ατέλειες), αποδέχεται ερήμην του ελληνικού λαού, ότι η βάση της Σούδας είναι στρατιωτικό κρατίδιο και μακρινό σύνορο των ΗΠΑ.
Συγκεκριμένα στο άρθρο 3 αναφέρονται επί λέξει τα εξής: «η ευκολία των ΗΠΑ στην αεροπορική βάση της Σούδας στην Κρήτη μπορεί να χρησιμοποιείται ως σημείο εισόδου και εξόδου από τα στρατιωτικά αεροσκάφη, εφόδια και συνδεόμενο προσωπικό των ΗΠΑ, κατά την εκτέλεση αποστολών εγκεκριμένων από την Ελλάδα». Εγκεκριμένων από την Ελλάδα; Ε, όχι δα να τους υποβάλλουμε τους ανθρώπους σε τέτοια ταλαιπωρία!! Ήδη από τον πόλεμο κατά του Αφγανιστάν, η κυβέρνηση Σημίτη έχει δώσει μόνιμη άδεια για μεταστάθμευση απεριόριστου αριθμού πολεμικών αεροσκαφών στη βάση της Σούδας, ενώ έχει διαθέσει τον ελληνικό εναέριο χώρο για να περνούν όποτε θέλουν και σε απεριόριστο αριθμό τα αμερικάνικα αεροπλάνα με ελάχιστο έως μηδενικό χρόνο προειδοποίησης. Σύμφωνα λοιπόν με το άρθρο αυτό οι αμερικανοί μπορούν να μπαινοβγαίνουν ελεύθερα στη χώρα από τη Σούδα, σα να μην είναι ελληνικό έδαφος και χωρίς να δίνουν λογαριασμό. Δηλαδή είναι έδαφος των ΗΠΑ και δε χρειάζονται διατυπώσεις!! Πρόκειται για κατάλυση κάθε έννοιας εθνικής κυριαρχίας κατά παράβαση του Συντάγματος.

Η χρήση της βάσης της Σούδας (αλλά και των άλλων αμερικάνικων βάσεων πριν να κλείσουν) στις επεμβάσεις και στους ιμπεριαλιστικούς πολέμους των αμερικανών εναντίον των λαών της περιοχής, έχει τη δική της μακρά ιστορία, που εκτός των άλλων αναδεικνύει την εμπλοκή της χώρας και την πλήρη υποταγή των ελληνικών κυβερνήσεων στα σχέδια των αμερικάνων.
Στους δύο Αραβοϊσραηλινούς πολέμους το 1967 και το 1973 η Σούδα παίζει ενεργό ρόλο στην υποστήριξη του Ισραήλ ανεφοδιάζοντας τα αμερικανικά πλοία, μεταξύ των οποίων και το αεροπλανοφόρο Αμέρικα. Ενώ η αερογέφυρα σωτηρίας που είχαν στήσει οι αμερικάνοι μέσω Αζορών, Γιβραλτάρ και Σούδας έφτανε στο Ισραήλ. Η Νέα Μάκρη και οι Γούρνες Ηρακλείου συνέδεαν το Πεντάγωνο με το στόλο των ΗΠΑ στη Μεσόγειο. Χάρη στις βάσεις διασώθηκε τότε το Ισραήλ.
Λίγο αργότερα ο τότε αμερικανός υπουργός άμυνας δήλωνε: «οι ΗΠΑ κρατούν τη Θέση τους στη Μέση Ανατολή, έχοντας το ένα πόδι στο Ισραήλ και το άλλο στη Κρήτη»
Το 1974, μετά την αποχώρηση της Ελλάδας από το ΝΑΤΟ, οι αμερικάνοι ανησυχούν ιδίως για τις βάσεις τους στην Κρήτη. Ο γερουσιαστής Τσλερτς σε ομιλία του στο Κογκρέσο έλεγε: «ακόμη κι αν χάσουμε την Ελλάδα, τουλάχιστον να μη χάσουμε τη Κρήτη».
Το καλοκαίρι του 1974 κατά τη διάρκεια της τουρκικής εισβολής στη Κύπρο οι βάσεις της Κρήτης χρησιμοποιήθηκαν για τον αποπροσανατολισμό των ελληνικών βομβαρδιστικών.
Στο βομβαρδισμό της Λιβύης το 1986 η βάση της Σούδας είχε τεθεί σε πολεμική ετοιμότητα για τον ανεφοδιασμό πλοίων και αεροσκαφών.
Στον πόλεμο του Κόλπου το 1991 η βάση της Σούδας παίζει πρωταγωνιστικό ρόλο. Από τη Σούδα ανεφοδιάζονται οι αμερικανικές δυνάμεις στο δρόμο για τον Περσικό. Σύμφωνα με στοιχεία της Υπηρεσίας Πολιτικής Αεροπορίας 200 συμμαχικά αεροπλάνα περνούν καθημερινά πάνω από τη Κρήτη. Λίγο αργότερα ο πατέρας Μπους επισκέφτηκε τη βάση για να συγχαρεί το προσωπικό για τη δουλειά που έκανε πριν και κατά τη διάρκεια του πολέμου. Στην τελετή που έγινε (παρουσία του Μητσοτάκη) δήλωσε τα εξής: «Από τις 2 Αυγούστου 1990 η Σούδα συντήρησε 97 πλοία, φόρτωσε και ξεφόρτωσε 13.000 τόνους, εξυπηρέτησε 31.000 πτήσεις και τροφοδότησε αεροσκάφη με 4.500 λίβρες υγρών καυσίμων. Λειτούργησε 24 ώρες το 24ωρο με εξουθενωτικούς ρυθμούς 300-400% πιο γρήγορα από τους κανονικούς».
Στην επίθεση στο Αφγανιστάν το 2001, η Σούδα αποτέλεσε το κόμβο επίγειου και ιπτάμενου ανεφοδιασμού. Αεροπλανοφόρα, υποβρύχια, φρεγάτες, αντιτορπιλικά και μισθωμένα εμπορικά πλοία χρησιμοποίησαν τις διευκολύνσεις της Ναυτικής βάσης. Σύμφωνα με στοιχεία που κατέθεσε το Ελληνικό Υπουργείο Άμυνας στη βουλή, συνολικά στη διάρκεια της επίθεσης πραγματοποιήθηκαν 67 ελλιμενισμοί και 3 επισκευές – συντηρήσεις πλοίων στη ναυτική βάση ενώ στην αεροπορική βάση έγιναν 575 πτήσεις και 155 ανεφοδιασμοί. Σύμφωνα με δημοσιεύματα εκείνης της εποχής στις υπόγειες αποθήκες της Σούδας υπήρχαν πυρηνικές νάρκες για αποκλεισμό εχθρικού στόλου στα περάσματα δυτικά και ανατολικά της Κρήτης, καθώς και αποθέματα χημικών αερίων, τα οποία προφανώς είναι ακόμα εκεί.
Κατά την πρόσφατη επίθεση των αμερικανοβρετανών κατά του λαού του Ιράκ, η Σούδα έπαιξε ρόλο – κλειδί, καθώς αποτέλεσε το βασικό προγεφύρωμα της ιμπεριαλιστικής στρατιωτικής μηχανής. Εν όψει του προαναγγελθέντος πολέμου, η βάση είχε τεθεί σε ετοιμότητα από το Σεπτέμβρη του 2002. Τα μέτρα ασφαλείας αυξήθηκαν, τα αποθέματα καυσίμων ενισχύθηκαν και κάθε είδους αμερικάνικα πολεμικά πλοία πηγαινοέρχονταν ασταμάτητα. Μεταξύ αυτών πυρηνοκίνητα αεροπλανοφόρα, υποβρύχια και μισθωμένα εμπορικά πλοία που ξεφόρτωναν χιλιάδες τόνους στρατιωτικό υλικό. Ανάλογη ήταν και η προετοιμασία στην αεροπορική βάση του Μουζουρά.
Σύμφωνα με τα λίγα στοιχεία που γνωρίζουμε μέχρι στιγμής, μόνο κατά το μήνα Φεβρουάριο, στη ναυτική βάση ελλιμενίστηκαν 86 πολεμικά πλοία διαφόρων τύπων, μεταξύ των οποίων 3 πυρηνοκίνητα αεροπλανοφόρα και 5 πυρηνοκίνητα υποβρύχια. Ο αερολιμενάρχης Χανίων σε πρόσφατη δήλωσή του, με αφορμή την παρ’ ολίγο σύγκρουση μεταξύ αμερικανικού πολεμικού αεροσκάφους και πολιτικού αεροπλάνου που μετέφερε τουρίστες στο αεροδρόμιο Χανίων, αποκάλυψε ότι στο διάστημα από 1 Γενάρη μέχρι 16 Απρίλη πραγματοποιήθηκαν στην αμερικανική βάση 1.406 πτήσεις αμερικάνικων πολεμικών αεροσκαφών.
Περισσότερα στοιχεία για τη δράση της Σούδας στην επίθεση κατά του Ιράκ και για την συμμετοχή της χώρας μας, θα περιμένουμε να μάθουμε από κάποια δήλωση αμερικανού αξιωματούχου, μαζί με τις ευχαριστίες των Αμερικανών προς την Ελληνική κυβέρνηση, για τη βοήθεια που τους παρείχε η χώρα μας.