Ιούδας: Κώστας Βάρναλης

Ξυπόλητος μ' ένα ραβδί κι ένα ταγάρι σταυρωτά
Τη μέρα τη μέρα να κρυβόμαστε τη νύχτα να βρωμάμε
Ξυπνούν αλάργα τα σκυλιά και μας γαβγίζουν δυνατά
Πόσες ημέρες νηστικοί θυμάμαι δεν θυμάμαι
Αχ δε βαστώ καρδούλα μου κι ότι λογιάσεις κάνε

Στην 'Αγια Πόλη ως μπήκαμε βάγια πολλά και φοινικιές
Και ξένοι αρχόντοι και δικοί κρυμμένοι τρέμαν όλοι
Γιατί άνεμος ξεσήκωνε τα πλήθη ελπίδες ξαφνικές
Που πας σιγά τώρα καιρός για τη μεγάλη σχόλη
Ουράνιο το βασίλειο μου κι ουράνεια μάθε η πόλη

Για σας μανάδες κι αδελφοί και τώρα κι ύστερα σιγά
Θα κάνω απόψε που νογά της ανταρσίας το κρίμα
Και ξέρω η καταλαγιά τη μνήμη μου θα κυνηγά
Αν δεν πετύχει τούτο δα το πρώτο μέγα βήμα
Θα πουν οι εμπόροι των Θεών τον πρόδωσε το χρήμα.